Postanowienie NSA z 19 kwietnia 2005 r., II OZ 182/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Lu 713/04 o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 19 sierpnia 2004 r., nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie

Sprawa

sprawy zakończonej decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 20 października 2003 r., nr [...] o uchyleniu decyzji własnej z dnia 28 listopada 2000 r., nr [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego i o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Stahl przewodniczący

Uzasadnienie

W dniu 30 września 2004 r. (data stempla pocztowego) K. G., córka i opiekun prawny A. K. C. wniosła skargę na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 19 sierpnia 2004 r., nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia 20 października 2003 r., nr [...]o uchyleniu decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania oraz o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich. Jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podała, że od 19 sierpnia do 12 września 2004 r. przebywała w sanatorium, a pismo z postanowieniem odebrała jej córka (31 letnia), która wywnioskowała z treści pisma, że nie ma od tego postanowienia odwołania. Pełnomocnik skarżącej podała także, że w związku z notorycznym brakiem czasu nie wyrabia się z terminami składania odwołań i zażaleń.

Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Lu 713/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że pełnomocnik skarżącej nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu. Odpis postanowienia doręczono K. G. w dniu 11 stycznia 2005 r.

W dniu 18 stycznia 2005 r. pełnomocnik skarżącej wniosła zażalenie, w którym podaje, że przebywała na zwolnieniu lekarskim i w sanatorium, gdzie opiekowała się jednocześnie matką, kiedy przyszło postanowienie z dnia 19 sierpnia 2004 r., które odebrała na jej prośbę córka, która nie zna się na sprawach sądowych i była przekonana, że na w/w postanowienie nie przysługuje jakiekolwiek odwołanie. Pełnomocnik skarżącej podała także, że po powrocie z sanatorium przebywała na urlopie wypoczynkowym, który spędziła poza domem. Powołane wyżej okoliczności uznaje za usprawiedliwiające uchybienie terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 86 i 87 p.p.s.a. przywrócenie terminu następuje na wniosek strony, w którym należy uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu.

Brak winy oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia i nie do usunięcia. Wniosek taki należy złożyć w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dokonać czynności, której termin został uchybiony.

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Nie może usprawiedliwiać uchybienia okoliczność podana w zażaleniu, że córka była przekonana, że nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Córka skarżącej, która odebrała odpis postanowienia jest osobą dorosłą, a postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 19 sierpnia 2004 r. zawiera jasne pouczenie o możliwości zaskarżenia postanowienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od otrzymania postanowienia. Nie może stanowić o braku winy w uchybieniu terminu brak czasu i "masa obowiązków", na co powołuje się pełnomocnik skarżącej. Mając na uwadze, że nie uprawdopodobniono zachowania należytej staranności, a tym samym braku winy w uchybieniu terminu, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia.

Dlatego w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.