Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 2879/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną M..-M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2020 r., sygn. akt VII SA 2879/19 w sprawie ze skargi M. W.-M. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2019 r. znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia w całości oraz w części opłaty legalizacyjnej.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 21 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na powyższą decyzję.
Skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, które zostało jej doręczone wraz z odpisem w dniu 26 października 2020 r.
Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika zaadresowała skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 lipca 2020 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 30 listopada 2020 r. Skarga kasacyjna została przekazana przez Naczelny Sąd Administracyjny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 4 grudnia 2020 r.
Sąd wskazał, że w sytuacji, gdy skarżący wniósł za pośrednictwem poczty skargę kasacyjną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego i następnie sąd ten przesłał ją do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, za dzień wniesienia skargi kasacyjnej uznać należy dzień, w którym NSA przekazał (nadał) skargę do sądu właściwego. Omyłkowe skierowanie skargi kasacyjnej bezpośrednio do NSA nie usprawiedliwia opóźnienia terminu przewidzianego w art. 177 § 1 P.p.s.a.
Sąd stwierdził, że w związku z doręczeniem pełnomocnikowi skarżącej w dniu 26 października 2020 r. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2020 r. wraz z uzasadnieniem termin do wniesienia skargi kasacyjnej na to orzeczenie upłynął w dniu 25 listopada 2020 r. Jednocześnie Sąd wyjaśnił, że profesjonalny pełnomocnik skarżącej wprawdzie w dniu 25 listopada 2020 r. nadał w placówce operatora publicznego skargę kasacyjną od powyższego wyroku, ale skierował ją bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj. sądu niewłaściwego. Z uwagi na powyższe za datę wniesienia przedmiotowej skargi kasacyjnej należy uznać datę przesłania jej przez Naczelny Sąd Administracyjny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. 4 grudnia 2020 r. Tym samym Sąd stwierdził, że skarga kasacyjna została wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu, określonego w art. 177 § 1 P.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika zarzuciła naruszenie przepisów postępowania które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, a mianowicie:
- a) art. 178 P.p.s.a. poprzez błędne uznanie, iż nadanie skargi kasacyjnej przesyłką pocztową jest czynnością odrębną od wniesienia skargi kasacyjnej, podczas gdy czynnością procesową jest samo wniesienie skargi kasacyjnej a nadanie przesyłką pocztową stanowi jedynie sposób jej realizacji, poprzedzone błędnym uznaniem, że za dzień wniesienia skargi należy uznać dzień jej przesłania z Sądu Odwoławczego do Sądu I instancji, zaś strona wniosła skargę kasacyjną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a jedynie błędnie nadała ją przesyłką pocztową bezpośrednio do NSA, lecz z zachowaniem ustawowego terminu, co skutkowało błędnym uznaniem, iż skarga kasacyjna została wniesiona po upływie ustawowego terminu i w konsekwencji odrzuceniem skargi kasacyjnej,
- b) wyrażenie nieprawidłowego poglądu prawnego jakoby omyłkowe nadanie przesyłki do niewłaściwego Sądu z zachowaniem ustawowego terminu skutkuje dotkliwymi konsekwencjami bezpośrednio dla reprezentowanej Strony w sytuacji gdy z treści zaskarżonego postanowienia wynika, że czynność stanowiła omyłkę zaś treść skargi kasacyjnej wskazuje, że skarga została skierowana do prawidłowego Sądu,
W oparciu o powyżej sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nadając jej dalszy bieg.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z powyższego przepisu wynika, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej znaczenie ma data nadania przesyłki na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, a więc tego, który wydał zaskarżone orzeczenie. Skarga kasacyjna powinna być bowiem wniesiona za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok.
W doktrynie oraz orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, który w pełni należy podzielić, że datą wniesienia skargi kasacyjnej wniesionej do niewłaściwego miejscowo sądu jest data jej przekazania przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2020 r., I OZ 958/20, z dnia 9 lutego 2016 r., II OZ 119/16, z dnia 9 grudnia 2015 r., I OZ 1613/15, z dnia 29 stycznia 2015 r., II OZ 59/15; z dnia 23 lutego 2011 r., I OZ 118/11, dostępne w CBOSA). Skargę kasacyjną wniesioną do sądu niewłaściwego, sąd ten powinien przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca jest data nadania (przekazania) tej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, Warszawa 2010, s. 437; B. Gruszczyński [w]: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, str. 505-506).
Jeżeli skarga kasacyjna pomimo prawidłowego pouczenia została bezpośrednio wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie do sądu wojewódzkiego, to takiej sytuacji termin jest zachowany jedynie w przypadku, gdy Naczelny Sąd Administracyjny prześle tę skargę do właściwego sądu wojewódzkiego przed upływem terminu do jej wniesienia (postanowienie NSA z dnia 23 lutego 2011 r. I OZ 118/11, dostępne w CBOSA).
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym w przedmiotowej sprawie skarżąca nie dochowała terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skoro ustawowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 25 listopada 2020 r., a skarga kasacyjna, adresowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego, na jego prawidłowy adres, oddana została w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego dnia w dniu 25 listopada 2020 r., wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia w dniu 30 listopada 2020 r. (prezentata NSA) i zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2020 r. Przewodniczący zarządził przekazanie skargi kasacyjnej do WSA w Warszawie, a przy piśmie z dnia 4 grudnia 2020 r. została według właściwości przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, to nie został zachowany termin wynikający z art. 177 § 1 P.p.s.a.
W takiej sytuacji, Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 P.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.