Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 września 2012 r., wydanym po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 346/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek Stowarzyszenia "[...]" o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w Gdańsku na uchwałę Rady Miasta Gdańska w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż wprawdzie kontrolowana uchwała dotyczy dzielnicy Siedlce, która znajduje się w nazwie Stowarzyszenia, jednakże nie wystarczy to do uznania, że sprawa dotyczy zakresu jego statutowej działalności. Nie zachodzi też żaden inny związek między zakresem działalności Stowarzyszenia i przedmiotem postępowania.
Nie można bowiem związku takiego dopatrzyć się w żadnym z punktów statutu Stowarzyszenia. Z tych względów wniosek został oddalony na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako ustawa P.p.s.a.
Zażalenie na to postanowienie wniosło Stowarzyszenie "[...]", nie podnosząc żadnego zarzutu naruszenia prawa i odnosząc się do szeregu okoliczności związanych z zaskarżoną w sprawie uchwałą. W uzasadnieniu Stowarzyszenie podkreśliło, iż jego zainteresowanie sprawą jest naturalną, ale i statutową, reakcją na głosy pokrzywdzonych mieszkańców dzielnicy. Działanie Stowarzyszenia nie wynika z egoistycznych pobudek, ale ma na celu zabieganie o interesy ogólnospołeczne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 25 § 4 P.p.s.a zdolność sądową mają organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Organizacja społeczna, o której mowa w przytoczonym przepisie prawa może zgłosić udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.
Celami statutowymi Stowarzyszenia "[...]" są: integracja lokalnej społeczności, inspirowanie aktywnego udziału mieszkańców miasta Gdańska w życiu społecznym i politycznym, działalność charytatywna, budowa i wyłanianie elit obywatelskich wśród ludzi zdobywających uznanie dzięki walorom moralnym i intelektualnym, promocja zdrowego stylu życia, promocja języków obcych, walka z bezrobociem, propagowanie równego traktowania obu płci, walka z patologią społeczną – alkoholizm i narkomania, działalność na rzecz osób niepełnosprawnych i pokrzywdzonych w wypadkach drogowych spowodowanych przez nietrzeźwych kierowców, promowanie sportu wśród dzieci i młodzieży, promowanie sportu jako czynnika integracji społecznej, promowanie sportu i jego wartości w edukacji formalnej i nieformalnej, edukacja globalna, prowadzenie działalności w dziedzinie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i tradycji oraz działalność odpłatna.
Przyjąć zatem trzeba, iż przedmiot działalności Stowarzyszenia nie jest w żaden sposób bezpośrednio związany z procesem sporządzania i uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego przez organ stanowiący gminy. Żaden ze statutowych zakresów działania Stowarzyszenia nie może wpływać w żadnych okolicznościach na treść planu miejscowego. Jeżeli zatem między celami statutowymi organizacji społecznej, a materialnoprawnym przedmiotem sprawy nie istnieje prawny związek w tym znaczeniu, że cele statutowe tej organizacji mogą mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia sprawy, to zachodzi brak interesu statutowego organizacji do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Należy więc podzielić stanowisko Sądu I instancji, że zakres statutowej działalności Stowarzyszenia nie dotyczy ukształtowania planów zagospodarowania przestrzennego i nie może być przesłanką dopuszczenia do udziału w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Uznając zarzuty zażalenia za nieusprawiedliwione Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.