Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 grudnia 2019 r., sygn. akt II SAB/Gl 112/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a., odrzucił skargę skarżącego B. Z. na przewlekłe prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postępowania w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] maja 2019 r. o odmowie ustalenia warunków zabudowy twierdząc, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wniósł wymaganego prawem ponaglenia.
W zażaleniu na postanowienie skarżący wskazał, że pismem z 26 sierpnia 2019 r. "wniósł osobiście ponaglenie do organu prowadzącego postępowanie". Kopię ww. pisma z 26 sierpnia 2019 r. skarżący załączył do zażalenia.
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Pismo, które według zażalenia ma być ponagleniem to, jak wynika z akt administracyjnych, pismo z 23 sierpnia 2019 r. skierowane przez pełnomocnika skarżącego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zatytułowane "Zgłoszenie do sprawy pełnomocnika strony". Z pisma tego wynika, że pełnomocnik skarżącego podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z 6 sierpnia 2019 r., że jego zamiarem jest, jak najszybsze zakończenie postępowania oraz że uważa, iż w jego i "organów państwowych’ interesie jest zakończenie postępowania "zgodnie z literą prawa". W piśmie tym wyróżniono też uzasadnienie, które sprowadza się do zwięzłego przedstawienia dotychczasowego postępowania. Uzasadnienie to kończy się następującym zdaniem: "Mając na względzie terminy załatwiania spraw w kpa art. 35 jak i czasokres trwającej procedury w przedmiocie wniosku z dnia 25 września 2018 roku wnoszę o jak najszybsze podjęcie działań, które do chwili obecnej nie zostały wszczęte i rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o obowiązującą linię orzeczniczą".
W ocenie NSA rozpoznającego zażalenie pismo z 23 sierpnia 2019 r. nie może być uznane za ponaglenie w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a.
Zgodnie z art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie powinno zawierać uzasadnienie. Przepis ten oznacza, że w przypadku ponaglenia ustawodawca odchodzi od wynikającej z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego zasady odformalizowania podań (art. 63 § 2 k.p.a.). Ponadto z art. 37 § 1 k.p.a. wynika, że ponaglenie służy w dwóch sytuacjach. Po pierwsze w razie bezczynności organu administracji, po drugie, w razie przewlekłego prowadzenia postępowania. Obie te sytuacje, jak wynika z art. 37 § 1 k.p.a., różnią się. Z ponaglenia, w szczególności z jego uzasadnienia, powinno więc wynikać, czy ponaglenie jest wniesione z powodu bezczynności organu administracji, czy też z powodu przewlekłego prowadzenia postępowania. Tymczasem w piśmie z 23 sierpnia 2019 r., sporządzonym przez pełnomocnika będącego adwokatem, ani razu nie pada słowo ponaglenie, bezczynność lub przewlekłość.
Z tego względu postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające skargę skarżącego odpowiada prawu.
W tych okolicznościach, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., NSA postanowił jak w sentencji.