Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 6 marca 2008 r., sygn. akt II OZ 191/08

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Małgorzata Stahl przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 6 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1358/07 w zakresie odmowy dopuszczenia M. M. do udziału w postępowaniu
Sprawa
w sprawie ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta [...] W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił dopuszczenia M. M. w charakterze uczestnika postępowania do udziału w sprawie ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta [...] W. z dnia [...] odmawiającą wydania inwestorowi – "[...]", pozwolenia na użytkowanie wielorodzinnego budynku mieszkalnego z garażem podziemnym na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd stwierdził, że M. M. nie posiada interesu prawnego w sprawie, podczas gdy udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, co wynika z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Sąd wskazał, że zgodnie z art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor, a M. M. inwestorem nie jest. Podnoszony przez M. M. we wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu argument, że jest on współużytkownikiem wieczystym gruntu i współwłaścicielem budynku może świadczyć wyłącznie o istnieniu interesu faktycznego ale nie zmienia faktu, że stroną postępowania tego być nie może.

W zażaleniu na powyższe postanowienie M. M. podniósł, że posiada on interes prawny, jako współużytkownik wieczysty a tym samym współwłaściciel budynku objętego pozwoleniem na użytkowanie, zatem wszystkie rozstrzygnięcia dotyczące budynku bezpośrednio dotyczą jego interesu prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Stosownie do § 2 tego przepisu udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Z powyższej regulacji wynika, że o możliwości przystąpienia do postępowania decyduje legitymowanie się interesem prawnym.

W tej sytuacji Sąd I instancji słusznie stwierdził, że M. M. nie może być uznany za podmiot mieszczący się w kategorii uczestników postępowania w rozumieniu powołanego wyżej przepisu art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pojęcie interesu prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie odbiega w zasadzie od pojęcia interesu prawnego przyjętego w postępowaniu administracyjnym.

Przymiot uczestnika postępowania, o którym mowa w art. 33 § 2 p.p.s.a., daje więc dopiero norma o charakterze materialno-prawnym, bezpośrednio legitymująca określony podmiot do uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym, czy legitymująca go do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. O istnieniu interesu prawnego przesądzają zatem przepisy prawa materialnego, od interesu prawnego należy odróżnić jednak interes faktyczny, kiedy to dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak wskazać przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał go do żądania stosownych czynności organu administracji. W przepisie art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego mającym charakter przepisu szczególnego wobec przepisu art. 28 kpa, krąg podmiotów mogących mieć status strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie ograniczono wyłącznie do inwestora.

Przepis ten wyklucza zatem w sprawach z zakresu pozwoleń na użytkowanie możliwość traktowania jako stronę postępowania innych podmiotów niż inwestor. Z akt sprawy nie wynika, aby M. M. był inwestorem przedsięwzięcia, którego dotyczy decyzja w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku. Decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana z wniosku i na rzecz "[...]" z siedzibą w W. i to ten podmiot jest inwestorem.

Nie można także uznać, aby M. M. miał interes prawny w rozumieniu art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego, że jest współużytkownikiem wieczystym nieruchomości. Postępowanie w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie nie stanowi przeszkody w dokonaniu kontroli decyzji o pozwoleniu na budowę, a w ramach tego postępowania oceny oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.