Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 grudnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1472/07 oddalił wniosek A. i J. D., P. S., E. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody M. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podniósł, że skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody M. utrzymującej w mocy decyzję Starosty N. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej w miejscowości K. nie wykazali, że zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. ograniczając się do stwierdzenia, iż wnoszą o "(...) natychmiastowe wstrzymanie robót budowlanych prowadzonych przez firmę [...] S.A. do czasu prawomocnego wyroku (...)". Sąd pierwszej instancji powołał się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, zgodnie z którym brak wykazania przez skarżących okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków uniemożliwia Sądowi dokonanie merytorycznej oceny złożonego wniosku. W tej sytuacji Sąd Wojewódzki na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył skarżący A. N.. W treści zażalenia skarżący wskazał, że wydanie zaskarżonej decyzji zostało dokonane z rażącym naruszeniem prawa, poprzez odmówienie statusu strony wszystkim właścicielom sąsiednich działek. Ponadto w ocenie skarżącego zatwierdzone pozwolenie na budowę jest niezgodne z uchwalonym przez gminę i aktualnym planem zagospodarowania przestrzennego oraz narusza ono ustawę o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a zatem nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie żadnych okoliczności. Sąd administracyjny nie jest bowiem zobowiązany do badania wszelkich okoliczności sprawy związanych ze zgłoszonym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Takie działanie Sądu dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu jeszcze przed jego merytorycznym rozpoznaniem.
W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawierał argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie przedstawili żadnych przesłanek wskazujących na ryzyko wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji.
Ponadto przytoczone przez skarżącego w zażaleniu argumenty są w istocie argumentami odnoszącymi się do wadliwości decyzji, które nie mogą być badane na tym etapie postępowania. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 P.p.s.a. wyłączną przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd jest istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest instytucją ochrony tymczasowej, która z założenia stosowana jest przed właściwym rozpoznaniem skargi. Dokonanie przez sąd oceny zgodności zaskarżonej decyzji z prawem na tym etapie postępowania byłoby więc przedwczesne. Argumenty dotyczące wadliwości decyzji nie mogą zatem mieć wpływu na ocenę wniosku o wstrzymanie jego wykonania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak pkt 1 sentencji postanowienia.
Ponadto mając na uwadze, że w komparycji, sentencji i uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji doszło do popełnienia błędu pisarskiego w określeniu nazwiska skarżących, bowiem wskazano nazwisko "D." zamiast prawidłowo "D.", Naczelny Sąd Administracyjny postanowił z urzędu ten błąd pisarski sprostować na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a.