Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2004 r., sygn. akt V SA/Wa 208/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. W. na decyzję kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 30 grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. Odpis wyroku wraz uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 13 września 2004 r.
W dniu 13 października 2004 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego, adwokat C. W. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze kasacyjnej zarzucono "błędy w ustaleniach faktycznych mające wpływ na treść orzeczenia" i "obrazę art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach".
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2004 r., sygn. akt V SA/Wa 208/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną M. W.. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że brak powołania podstaw kasacyjnych powoduje niedopuszczalność skargi kasacyjnej.
Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 grudnia 2004 r.
W dniu 17 grudnia 2004 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 29 listopada 2004 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
W zażaleniu adwokat C. W. zarzucił postanowieniu Sądu "obrazę prawa procesowego, a to art. 176 i 178 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez jego błędna wykładnię i zastosowanie polegające na przyjęciu, iż nie wskazanie art. 173 § 1 prawa o postępowaniu
Sygn. akt II OZ 198/05 przed sądami administracyjnymi jako podstawy wniesienia skargi jest brakiem w zakresie przytoczenia podstaw kasacji." W zażaleniu pełnomocnik twierdzi, że z orzeczeń Sądów, które Sąd przywołał w uzasadnieniu postanowienia "nie wynika ażeby którykolwiek z nich uznał taki błąd formalny za podstawę odrzucenia skargi".
Z powołanego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego fragmentu uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2004 r. (GSK 20/04), w którym Sąd wskazał, iż "wprawdzie niezachowanie warunków formalnych pisma procesowego może zostać skorygowane przez wezwanie do ich uzupełnienia w wyznaczonym terminie, to jednak braki kasacji w zakresie przytoczenia podstaw kasacyjnych, ich uzasadnienia oraz wniosków o uchylenie lub zmianę postanowienia, nie podlegają naprawieniu w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych pisma procesowego" adwokat wywiódł wniosek, że słuszny jest pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego przytoczony w uzasadnieniu postanowienia (GSK 20/04) – "niezachowanie warunków formalnych pisma procesowego może zostać skorygowane przez wezwanie do ich uzupełnienia".
Ponadto pełnomocnik uznał postanowienie o odrzuceniu skargi za "swoiste wezwanie do uzupełnienia braku" i wskazał przepis (173 § 1 p.p.s.a.) na podstawie którego wniesiono skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw. Skarga kasacyjna jest pismem, które podlega szczególnym wymogom dotyczącym zarówno formy, jak i treści. Te szczególne wymogi, mają zapewnić właściwy kształt pisma i umożliwić rzetelne rozpoznanie tego środka odwoławczego. Przede wszystkim, zgodnie z treścią pierwszej części art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna odpowiadać
Sygn. akt II OZ 198/05 wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 i 47 p.p.s.a. Ponadto należy dołączyć pełnomocnictwo, odpisy skargi kasacyjnej i odpisy załączników.
Niezbędne elementy dodatkowe, wykraczające poza wymogi dotyczące innych pism procesowych, określone są w drugiej części art. 176 p.p.s.a. i stanowią: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak któregokolwiek elementu dodatkowego wymienionego w powyższym artykule powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej, ponieważ Sąd nie może rozpatrzyć skargi kasacyjnej. Skoro Naczelny Sąd Administracyjny, pomijając rozważenie nieważności postępowania, jest związany granicami kasacji, to granice te muszą być wyznaczone we wnoszonej skardze kasacyjnej.
Właściwą formę skargi kasacyjnej, z uwagi na rygor, jakim są obwarowane niektóre braki formalne, ma zapewnić obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 p.p.s.a.). Jak wyraził się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 marca 2004 r. (FSK 209/04; ONSAiWSA 2004/1/13) – "skargę kasacyjna sporządzają profesjonaliści, od których można wymagać właśnie profesjonalizmu".
Zgodnie z art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powołanie przepisów ustawy o kombatantach w oderwaniu od przepisów postępowania sądowego nie pozwala traktować ich jako podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a. Ponadto
Sygn. akt II OZ 198/05 przedstawienie podstaw kasacyjnych nie może ograniczać się do zacytowania treści art. 174 p.p.s.a. Należy wskazać, na czym polegała błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego oraz jaka powinna być wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie. Opierając skargę kasacyjną na naruszeniu przepisów postępowania należy wskazać, które przepisy prawa procesowego zostały naruszone przez Sąd i określić, jaki miało to wpływ na wynik sprawy.
Brak formalny w zakresie podstaw kasacji jest brakiem istotnym i nieusuwalnym w drodze wezwania do uzupełnienia braków formalnych, jak wskazał również Sąd pierwszej instancji.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, adwokat C. W. wniósł skargę kasacyjną, nie wskazując podstaw kasacyjnych.
Ponadto w zażaleniu pełnomocnik strony w zażaleniu stwierdził, że "skarga kasacyjna została wniesiona na zasadzie art. 173 § 1 p.p.s.a.", a następnie, iż "przepis na podstawie którego wniesiono skargę nie jest przepisem postępowania któremu uchybił Sąd I Instancji ani przepisem będącym podstawą kasacji".
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.