Uzasadnienie
W dniu 21 października 2005 r. Przedsiębiorstwo [...]" S.A. z siedzibą w Warszawie, zwane dalej Przedsiębiorstwem, złożyło skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 19 września 2005 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Razem ze skargą złożony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią decyzji organu I instancji. Strona skarżąca wskazała, iż rozpoczęcie przez inwestora procesu budowlanego na podstawie zaskarżonych decyzji uniemożliwi jej racjonalne korzystanie z należącej do strony nieruchomości.
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego Przedsiębiorstwa o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, stwierdzając że to skarżący winien uprawdopodobnić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji natomiast w tej sprawie strona nie wykazał, aby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogło spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Pismem z dnia 3 stycznia 2006 r. Przedsiębiorstwo złożyło na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie. Powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r. sygn. akt IIOZ 155/05(opublikowane w OSS 2005/3/72) zdaniem skarżącego Przedsiębiorstwa art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, nie nakłada na stronę obowiązku wykazania bądź uprawdopodobnienia we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak bowiem wyjaśniła strona skarżąca opierając się na motywach wskazanego wyżej postanowienia NSA z 31 marca 2005 r. Sąd rozstrzygając w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji powinien mieć na względzie cały materiał dowodowy i winien z urzędu uwzględniać okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania zaskarżonego do Sądu aktu.
Przyznano też, że we wniosku lakonicznie wskazano, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić stronę skarżącą na wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, ale w świetle przytoczonych argumentów nie zwalnia to Sądu z obowiązku wydania postanowienia w oparciu o całokształt materiału dowodowego.
W odpowiedzi na powyższe zażalenie Instytut Farmaceutyczny w Warszawie wniósł o jego oddalenie podnosząc, że strona skarżąca nie wykazała w toku całego postępowania administracyjnego prowadzonego w niniejszej sprawie jakichkolwiek okoliczności uzasadniających jej wstrzymanie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw. W myśl bowiem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w judykaturze, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 ustawy nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia.
W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, które uzasadniałyby uwzględnienie tego wniosku. Strona skarżąca nie powołała bowiem żadnych okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji, a jedynie, jak przyznała w złożonym zażaleniu, ograniczyła się do lakonicznego stwierdzenia, że jej wykonanie może narazić stronę na wyrządzenie znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Lakoniczne określenie, iż realizacji spornej decyzji uniemożliwi skarżącej racjonalne korzystanie z jej nieruchomości bez precyzyjnego wyjaśnienia na czym ma to polegać, równoznaczne jest z nie wskazaniem przesłanek niezbędnych do podjęcia przedmiotowego rozstrzygnięcia.
Dodatkowo wskazać należy, iż Sąd nie podziela w pełni poglądu zawartego w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r.(sygn. akt II OZ 155/05), na które powołuje się strona skarżąca w zażaleniu. To, iż w sprawie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd ma obowiązek uwzględniania z urzędu a więc i bez wniosku strony, okoliczności decydujących o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności lub też uwzględniania ich z mocy prawa nie oznacza, że Sąd administracyjny jest zobowiązany do badania wszelkich okoliczności sprawy związanych ze zgłoszonym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Takie działanie Sądu dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu sprowadzającą się do przedsądu.
Strona skarżąca w tej sprawie przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazała zarówno w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jak też nie uprawdopodobniła wystąpienia ich w motywach rozpatrywanego zażalenia co powoduje, że brak podstaw do uwzględnienia wniesionego zażalenia.
W konsekwencji, postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Warszawie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 19 września 2005 r. należy uznać za zasadne.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił zażalenie oddalić.