Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 860/14 (dalej postanowienie z 4 sierpnia 2014 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej WSA) oddalił wniosek A.G. o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego zainicjowanego wniesieniem skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] r., nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z [...] r., nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą "[...] w K. przy ul. C. [...]" na działkach nr [...], [...], [...], części działki [...], [...] oraz dodatkowymi miejscami postojowymi na działkach nr [...], [...], [...] oraz infrastrukturą techniczną przy ul. C. w K. Pismem z dnia [...] r. zażalenie na postanowienie z 4 sierpnia 2014 r. złożyła A. G., wnosząc o jego zmianę i zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 §1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do WSA celem ponownego jej rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesione zażalenie podlegało odrzuceniu.
Zgodnie z przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym regułą, wyrażoną w art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a.
Zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne i skutkuje jego odrzuceniem. Stosownie do art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zawieszeniu postępowania i odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.
Skoro w katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania, a jednocześnie prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca również w przepisach szczególnych, to należy przyjąć, że takie postanowienie jest niezaskarżalne w drodze zażalenia. Takie stanowisko jest również prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob.: postanowienie z dnia 31 października 2008 r. sygn. akt II OZ 1138/08, z dnia 7 maja 2007 r. sygn. akt II OZ 411/08, z dnia 15 maja 2008 r. sygn. akt II FZ 167/08, z dnia 24 września 2008 r. sygn. akt II GZ 233/08, z dnia 30 września 2008 r. sygn. akt II GZ 235/08, z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt I OZ 1116/14, publ. CBOSA. Zob. też J. Drachal, A. Wiktorowska, R. Stankiewicz w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, P.p.s.a. Komentarz, Warszawa 2013, s. 682).
Wobec tego należało stwierdzić, że postanowienie z dnia 4 sierpnia 2014 r. nie podlegało zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co skutkowało odrzuceniem zażalenia.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.