Postanowienie NSA z 22 stycznia 2010 r., II OZ 2/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 105/09 odmawiające zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 105/09

Sprawa

w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia del. WSA Jerzy Siegień

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 105/09 o odmowie przyznania Janowi Surowcowi prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] października 2008 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, odmówił zmiany przedmiotowego postanowienia.

Postanowienie powyższe zapadło w następujących okolicznościach sprawy.

W sprawie ze swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy J. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Podał w nim, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną H. S., a ich jedynym źródłem utrzymania jest pobierana przez niego emerytura w wysokości 1360,73 zł. Na posiadany przez wyżej wymienionych majątek składa się dom o powierzchni mieszkalnej 98 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 1,69 ha, a także samochód marki Fiat 126p, rok produkcji 1979. Wniosek wskazuje, że rodzina wnioskodawcy pieniężnych zasobów nie posiada, wnioskodawca zaciągnął natomiast kilka pożyczek bankowych na spłatę których przeznacza comiesięcznie 1049,63 zł. Koszt zakupu lekarstw kształtuje się na poziomie 290-300 zł miesięcznie. Do wniosku dołączono kilka dowodów wpłat dotyczących rachunku bankowego J. S. oraz jeden dotyczący rachunku bankowego, którego posiadaczką jest H. S..

Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznając wniosek J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata odmówił jego uwzględnienia uznając, że skarżący nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jedynie ta okoliczność może stanowić podstawę przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.

Po rozpoznaniu zażalenia J. S. na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił je postanowieniem z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt II OZ 756/09.

Wnioskiem, który wpłynął do Sądu w dniu 5 sierpnia 2009 r. Józef Surowiec ponownie zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II wezwano skarżącego do wykazania na załączonym druku PPF, zmian finansowych niekorzystnych dla niego, zaistniałych po 15 września 2009 r.

W odpowiedzi na powyższe Jan Surowiec przesłał (w dniu 30 listopada 2009 r.) wypełniony formularz PPF, w którym przedstawił w istocie te same dane, jakie zawarł w pierwszym formularzu złożonym w Sądzie w dniu 4 marca 2009 r. Jedynie podając kwotę raty spłacanej miesięcznie z tytułu zaciągniętych pożyczek bankowych J. S. wskazał, iż wynosi ona obecnie 734,21 zł. Z kolei aktualna wysokość wydatków na lekarstwa to kwota 310 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, z uwagi na fakt, że był to już kolejny wniosek wyżej wymienionego w tej samej sprawie i o identycznym zakresie jak poprzednio złożony uznał, iż w istocie dotyczy on zmiany postanowienia z dnia 15 kwietnia 2009 r., które rozstrzygało w przedmiocie pierwszego z wymienionych wniosków (art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a". Stosownie do tego przepisu, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Postanowienie zapadające w wyniku rozpoznania wniosku strony o przyznanie prawa pomocy mieści się w grupie orzeczeń, o których mowa w powołanym artykule, nie kończy ono bowiem postępowania w sprawie.

Przesłanką zmiany postanowienia we wskazanym trybie jest zmiana okoliczności sprawy. Pod pojęciem tym należy rozumieć zaistnienie takich okoliczności, które uzasadniałyby odmienne orzeczenie w danym przedmiocie niż uprzednio podjęte. Z powyższego wynika, że zmianę taką wykazać powinien wnioskujący o inne rozstrzygnięcie w sprawie. To zatem wnioskodawca musi wykazać pogorszenie swej sytuacji rodzinno-majątkowej w zakresie uzasadniającym żądaną przez niego zmianę dotychczasowego orzeczenia.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia żądania Jana Surowca. Nie podał on bowiem w swoim wniosku z dnia 30 listopada 2009 r. w istocie żadnych nowych informacji w porównaniu z tymi zamieszczonymi w poprzednio złożonym wniosku (z dnia 4 marca 2009 r.), które stanowiły podstawę do odmowy przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Nową okolicznością jest fakt zmniejszenia się wysokości comiesięcznych rat spłacanych w związku z zaciągniętymi pożyczkami bankowymi. Pierwotnie miesięczna należność z tego tytułu wynosiła 1049 zł, natomiast obecnie - jak podaje skarżący - jest to kwota 732,21 zł. Okoliczność powyższa może jednakże świadczyć nie o pogorszeniu, lecz o poprawie sytuacji finansowej wnioskodawcy. Wzrosły wprawdzie wydatki ponoszone na lekarstwa, jednakże o stosunkowo nieznaczną kwotę 10 zł.

Mając zatem na uwadze, że niezbędną przesłanką zmiany postanowienia zgodnie z art. 165 p.p.s.a. poprzez przyznanie skarżącemu prawa pomocy w całkowitym zakresie jest wykazanie zaistnienia niekorzystnych dla wnioskodawcy zmian w jego sytuacji majątkowej, uzasadniających odmienne niż dotychczasowe rozstrzygnięcie w tym przedmiocie, Sąd odmówił zmiany postanowienia z dnia 15 kwietnia 2009 r. wobec niewykazania przez skarżącego powyższych negatywnych zmian.

W zażaleniu na powyższe postanowienie J. S. wskazał, że jest ono bezzasadne i popiera urzędowe błędy. Rozbudowa warsztatu samochodowego doprowadzi do zatrucia środowiska w zwartej zabudowie mieszkalnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 27 listopada 2009 r., w którym Józef Surowiec wystąpił o zmianę postanowienia z dnia 15 kwietnia 2009 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy nie zawiera nowych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na jego zmianę. Także w zażaleniu na postanowienie z dnia 7 grudnia 2009 r. odmawiające zmiany postanowienia z dnia 15 kwietnia 2009 r. skarżący nie wskazał na okoliczności, które stanowiłyby o konieczności dokonania przedmiotowej zmiany. Nie może być bowiem powodem do takiej zmiany kwestionowanie przez skarżącego zasadności postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy oraz zarzuty odnoszące się do prawidłowości przeprowadzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy.

W takiej sytuacji należy uznać, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie odmawiające zmiany postanowienia tego Sądu z dnia 15 kwietnia 2009 r. jest prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 z związku z art. 197 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.