Postanowienie NSA z 24 stycznia 2018 r., II OZ 2/18

Wydany

24 stycznia 2018 r.

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 stycznia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 976/16 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 8 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi

Skład

Sędzia NSA Robert Sawuła

Sprawa

w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie postanowieniem z dnia 19 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 976/16 odmówił R. P. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 8 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania.

W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 20 marca 2017 r. doręczono skarżącemu R. P. zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV WSA w Warszawie z dnia 8 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł.

W dniu 3 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie oraz wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

W piśmie z dnia 27 czerwca 2017 r. WSA pouczył skarżącego o treści art. 87 § 1 oraz art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., " Ppsa"), oraz wezwał go do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, poprzez wskazanie przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie wniosku w terminie 7 dni, spowoduje pozostawienie go bez rozpoznania.

Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 3 lipca 2017 r.

W piśmie z dnia 10 lipca 2017 r. skarżący uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 3 kwietnia 2017 r. oświadczył, że był chory i nie mógł chodzić do końca marca 2017 r.

Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu było przez niego niezawinione. Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów, które uprawdopodobniałyby okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu z powodu choroby.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. P., wnosząc o:

1. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym,
2. zwolnienie od opłat i kosztów sądowych w całości, gdyż jego sytuacja jako osoby bezdomnej jeszcze się pogorszyła – wzrost zadłużenia, egzekucje bankowe oraz ciężki fizyczny rozstrój zdrowia,
3. ustanowienie pełnomocnika z urzędu,
4. wyłączenie "autora" zaskarżonego orzeczenia i jego "wspólników",
5. przywrócenie terminu do dokonani niniejszych czynności prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. z 2017 r., poz. 1369, Ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia powinien zatem powoływać się na okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku.

Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, OSPiKA 1972/7-8/144).

Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679).

W przedmiotowej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł argumentu, który pozwoliłby zastosować art. 86 § 1 Ppsa. W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z 30 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 925/08, LEX Nr 574927). Ponadto tylko choroba strony o stwierdzona zaświadczeniem lekarskim mogłaby stanowić przesłankę do przywrócenia terminu, jednak w przedmiotowej sprawie skarżący nie złożył zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego, że choroba rzeczywiście uniemożliwiła mu dokonanie czynności w terminie. Samo powoływanie się na okoliczność choroby, nie może zostać uznane za wypełnienie przesłanki określonej w art. 86 § 1 Ppsa. Również we wniesionym zażaleniu skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów stanowiących potwierdzenie powoływanych przez niego okoliczności, a które przemawiałyby za nieprawidłowością oceny dokonanej przez sąd pierwszej instancji.

Mając powyższe na uwadze, sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, a zatem nie ma podstaw do przywrócenia mu terminu do wniesienia zażalenia na podstawie art. 86 § 1 Ppsa.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.