Uzasadnienie
W dniu 29 października 2004 r. I. S. wraz ze skargą złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 21 października 2004 r. ([...]), którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lutego 2004 r. ([...]) o nakazie rozbiórki samowolnie dobudowanych części budynku. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca uzasadniła tym, że nie ma pieniędzy, by rozebrać i następnie powtórnie wykonać dobudówki. Skarżąca podniosła, że nie występowała o zezwolenie na budowę "bo nie dysponowała innym miejscem zamieszkania ani funduszami". Do skargi I. S. dołączyła przelew potwierdzający wysokość pobieranej renty (1 607, 76 zł.).
We wniesionej w dniu 25 listopada 2004 r. odpowiedzi na skargę, Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Gd 809/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kościerzynie z dnia 1 czerwca 2004 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że "rozbiórka przedmiotowego obiektu budowlanego mogłaby spowodować znaczną szkodę dla skarżącej. Wskazuje na to między innymi fakt, iż jest to jedyne miejsce jej zamieszkania".
Odpis postanowienia doręczono I. S. w dniu 10 stycznia 2005 r. W dniu 17 stycznia 2005 r. skarżąca wniosła "zażalenie na odpowiedź Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku"
W dniu 10 stycznia wpłynęło zażalenie uczestników postępowania A. i A. W. na postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Twierdzą w nim, iż skarżąca podała nieprawdziwe fakty, ponieważ nie mieszka w [...] ani nie uprawia posiadanej tam ziemi. Żalący się twierdzą także, że skarżąca jest zameldowana w domu jednorodzinnym przy ulicy [...] w Gdańsku i "posiada bardzo duży dom z mieszkaniem dwupoziomowym i zespołem garażowym". Pismem z dnia 17 stycznia 2005 r. A. i A. W. uzupełnili złożone zażalenie wnosząc o zmianę postanowienia i "rozebranie w całości nielegalnej budowy".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne, choć z innych przyczyn, niż podane przez A. i A. W.. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego atu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek wykazania możliwości zaistnienia takiego niebezpieczeństwa leży po stronie wnioskującego o wstrzymanie wykonania decyzji i uzasadnienie wniosku nie może się ograniczać do stwierdzenia, że skutek taki nastąpi. Skutek ten musi być ponadto bezpośrednim skutkiem wykonania zaskarżonego aktu. Wnioskujący musi zatem dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie
Sygn. akt II OZ 201/05 wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
W niniejszej sprawie uzasadnienie Sądu pierwszej instancji nie spełnia tego wymogu i sprowadza się do określenia, że rozbiórka "mogłaby spowodować znaczną szkodę dla skarżącej", co sugeruje, że jest to jej jedyne miejsce zamieszkania. Zastosowanie przepisów o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jest wyjątkowe i wobec tego należy dokładnie przytoczyć przyczyny podjętego rozstrzygnięcia, aby zasadność wstrzymania wykonania decyzji nie budziła wątpliwości; natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie przytoczył, na jakich podstawach wysnuł przypuszczenie, że wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę po stronie skarżącej.
Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.