Uzasadnienie
Zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 459/10 pozostawiono bez rozpoznania pismo D. W. z dnia [...] lipca 2010 r. złożonego w imieniu własnym, a także M. W. oraz M. i J. W. W uzasadnieniu zarządzenia podniesiono, że D. W. nie zastosowała się do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 lipca 2010 r., zgodnie z którym została wezwana do wskazania, czy pismo z dnia 14 lipca 2010 r. należy potraktować jak skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 363/05, a jeśli tak – do wskazania podstawy wznowienia postępowania, bądź też czy należy je potraktować jak inne pismo procesowe.
Sąd wskazał również, że w piśmie z 11 października 2010 r. D. W. oświadczyła, że "w niniejszej sprawie proces nie może toczyć się o wznowienie postępowania, lecz Sąd winien prawidłowo rozpoznać skargę strony skarżącej".
Reasumując w zaskarżonym zarządzeniu wskazano, że autorka pisma z dnia 14 lipca 2010 r. nie złożyła jednoznacznego oświadczenia w tym zakresie, wręcz przeciwnie składane oświadczenia wykluczają się wzajemnie, co nie pozwoliło przyjąć, że mamy do czynienia z pismem procesowym wszczynającym postępowanie w nowej sprawie i skutkowało pozostawieniem go bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyli D. W., M. W. oraz M. i J. W. wnosząc o jego uchylenie bądź zmianę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W oparciu o przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. D. W. została wezwana do wskazania, czy pismo z dnia 14 lipca 2010 r. należy potraktować jak skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 363/05, a jeśli tak – do wskazania podstawy wznowienia postępowania, bądź też czy należy je potraktować jako inne pismo.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie D. W. w piśmie datowanym na 10 sierpnia 2010 r. wskazała, że "skarga z dnia 14 lipca 2010 r. jest skargą o wznowienie postępowania, bowiem (...) Sąd rażąco naruszył prawo(...)" W piśmie tym skarżąca wymieniła również szereg przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, które jej zdaniem Sąd rażąco naruszył.
Na skutek wniesionego pisma zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II sprawę zarejestrowano pod sygnatura akt II SA/Wr 459/10, określając jej przedmiot jako wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem WSA we Wrocławiu z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie II SA/Wr 363/05 oraz nadano jej dalszy bieg.
Brak jest wobec powyższego podstaw do uznania, że pismo skarżącej nie mogło otrzymać prawidłowego biegu, co uzasadniałoby pozostawienie go bez rozpoznania.
Odnosząc się do pisma D. W. z dnia 11 października 2010 roku, wskazać należy, że ewentualne wątpliwości Sądu co do woli dalszego prowadzenia sprawy winny być wyjaśnione poprzez wezwanie skarżącej do zajęcia stanowiska czy zawarte w nim twierdzenia zmierzają do cofnięcia skargi o wznowienie postępowania. Oświadczenie skarżącej, nawet jeśli w istocie było sprzeczne z jej wcześniejszym stanowiskiem, nie może powodować uznania, że skardze o wznowienie postępowania nie można było nadać dalszego biegu, skoro postępowanie to w istocie zostało już wszczęte.
Podkreślenia wymaga również to, że zgodnie z treścią art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Tym samym wadliwym jest wskazywanie jako podstawy pozostawienia pisma bez rozpoznania argumentów odnoszących się do wadliwego wskazania podstaw do wznowienia postępowania. Takie nieprawidłowości stanowią bowiem podstawę do odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania, nie zaś do pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżone zarządzenie.