Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 629/12 odrzucił zażalenie K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2012 r. w przedmiocie prawa pomocy.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że zażalenie na postanowienie z dnia 29 listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wniosła uczestniczka postępowania K. C., czyli strona nieuprawniona.
Na powyższe rozstrzygnięcie zażalenie w dniu 1 marca 2013 r. złożyli K. i M. C. W uzasadnieniu K. i M. C. podnieśli, że zażalenie z dnia 28 grudnia 2012 r. złożył K. C., a nie K. C., natomiast podpisała go również M. C. Podkreślają, że K. C. nie jest stroną w tym postępowaniu, stąd ich zdaniem postanowienie z dnia 31 stycznia 2013 r. podlega uchyleniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 252 § 3 P.p.s.a., postanowienie o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Natomiast zażalenie na to postanowienie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
A zatem z brzmienia powyższego przepisu wynika, że krąg stron w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy ograniczono tylko do podmiotu występującego z takim wnioskiem, a ponadto prawo do zaskarżania orzeczeń dotyczących prawa pomocy przyznano tylko tym osobom, które z wnioskiem o przyznanie tego prawa wystąpiły. Tym samym strona nie występująca z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie ma legitymacji skargowej do wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2013 r. jest wadliwe, bowiem zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2012 r. zostało wniesione i podpisane przez osoby uprawnione, tj. K. i M. C., nie zaś - jak wskazał Sąd I instancji - przez K. C. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.