Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 1059/07 oddalił zawarty w skardze do WSA wniosek H. K. o wstrzymanie wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji m.in. polegającej na budowie hotelu na około [...] jednostek hotelowych, budowie parkingu na około [...] samochodów wraz z urządzeniami budowlanymi po rozebraniu istniejących obiektów. Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł, że skarżąca nie wykazała, ani nie uprawdopodobniła, aby w wyniku wykonania zaskarżonego postanowienia zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znaczącej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zażalenie na to postanowienie wnieśli H. K. oraz J. C.-B.. W uzasadnieniu zażalenia podkreślono, iż długotrwałość postępowania sądowoadministracyjnego oraz zaangażowanie znacznych środków finansowych przez inwestora powoduje, że organy administracji nie zdecydują się na korzystne dla skarżących rozstrzygnięcie w kwestii odzyskania sporych gruntów. Powołując się na tak przytoczone zarzuty żalący się wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania skargi na to postanowienie służy zapobieżeniu wyrządzenia znacznej szkody lub skutków trudnych do odwrócenia, które mogłyby powstać, gdyby okazało się, że w wyniku uwzględnienia skargi zostanie wzruszone to rozstrzygnięcie. Dlatego też rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w całości lub w części sąd administracyjny, stosownie do przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), ocenia, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli przed rozpoznaniem skargi zostanie wykonane zaskarżone postanowienie, które w wyniku rozpoznania skargi może być uchylone albo może być stwierdzona jego nieważność.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując zażalenie skarżącej na w/w postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Jak już wskazano podstawą do wstrzymania przez Sąd zaskarżonego postanowienia po wniesieniu skargi jest stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. tego rodzaju przesłanka, że jego wykonanie spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Burmistrza Miasta Z. w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy nie podlegają wykonaniu i nie powodują bezpośrednio wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a zatem nie mogą być przedmiotem wstrzymania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazane wyżej skutki mogłyby wystąpić dopiero w związku z wykonaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, jednakże decyzja w tym przedmiocie podlega odrębnemu zaskarżeniu, i dopiero przypadku jej zaskarżenia do sądu administracyjnego może zostać wstrzymane jej wykonanie, a zatem argumenty zamieszone w zażaleniu są w tej sprawie nieadekwatne.
Odnosząc się do rozstrzygnięcia sądu I- instancji należy zauważyć, iż w zaskarżonym postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie dostrzegł, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Burmistrza Miasta Z. nie podlegają wykonaniu. Powoduje to, iż mimo, że można się zgodzić ze stwierdzeniem, iż w rozpatrywanym postępowaniu pierwszo-instancyjnym skarżąca nie wykazała i nie uprawdopodobniła przytoczonych powyżej przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, to jednak nie ma to decydującego znaczenia w sytuacji, gdy akt ten nie nadaje się do wykonania i na taką okoliczność powinien powołać się Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając wniosek o wstrzymanie wykonalności.
Odnosząc się do tej kwestii należy zauważyć, iż zgodnie z art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddala zażalenie, jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Wynika z tego, iż nieprawidłowe sporządzenie uzasadnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny nie prowadzi do uwzględnienia zażalenia, jeżeli to naruszenie prawa nie miało wpływu na trafność i zasadność rozstrzygnięcia (por. T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze. Tom I. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, wydanie 4, s. 816). U podstaw powyższej regulacji znalazł się wzgląd na zasady ekonomiki procesowej, z którymi sprzeczne byłoby uwzględnienie zażalenia tylko dlatego, że trafne rozstrzygnięcie ma niewłaściwe uzasadnienie. Gdyby bowiem doszło do uchylenia takiego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, rola sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, ograniczałaby się jedynie do poprawienia uzasadnienia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 1998 r. sygn. akt II UKN 77/98, OSNAPiUS 1999, nr 11, poz. 378). Ponadto, jak wynika z treści art. 190 p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.