Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ Powiatowemu Inspektorowi nadzoru Budowlanego w Radomiu grzywnę w wysokości 4000 zł za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. W uzasadnieniu wskazano, iż podniesione przez organ okoliczności, że akta administracyjne sprawy w dacie złożenia skargi znajdowały się w organie odwoławczym i skarżący posiadał stosowną wiedzę w tym przedmiocie, w żaden sposób nie powodują, że nieprzekazanie skargi do Sądu można uznać za usprawiedliwione.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomiu podnosząc w szczególności, że w terminie przewidzianym art. 54 § 2 ppsa zajął stanowisko w sprawie informując Sąd, że akta przedmiotowej sprawy znajdują się w organie drugiej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 54 § 2 organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. Wymierzając grzywnę sąd powinien natomiast wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku.
W sprawie niniejszej jest niesporne, że organ nie wywiązał się z obowiązku przekazania odpowiedzi na skargę Sądowi w ustawowym terminie. Podniesione w zażaleniu okoliczności nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy bowiem organ nie podjął jakichkolwiek działań w celu wywiązania się z ciążącego na nim obowiązku, chociażby poprzez wypożyczenie akt z organu odwoławczego, względnie pozyskanie potwierdzonych za zgodność kopii niezbędnych do rozstrzygnięcia dokumentów.
W tej sytuacji Sąd I instancji miał pełne prawo zastosować art. 55 § 1 ppsa, skoro w sposób zawiniony Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomiu nie przekazał skargi i akt sprawy sądowi, a tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia z mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa.