Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 23 listopada 2009 r., IV SA/Gl 237/09, po rozpoznaniu wniosku L. L., odmówił wyłączenia sędziego NSA Tadeusza Michalika w sprawie z jego skargi na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej.
Sąd podniósł, że wniosek skarżącego nie mógł być uwzględniony, ponieważ przesłanką wyłączenia sędziego z udziału w sprawie nie może być subiektywne przeświadczenie skarżącego, że dany sędzia jest nieobiektywny i działa na jego szkodę. Przesłanką wyłączenia sędziego mogą być jedynie takie okoliczności, które obiektywnie wywołać mogą wątpliwości na temat bezstronności sędziego (art.19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., dalej P.p.s.a.), a takie w sprawie nie zaistniały. Nie zachodzą również przesłanki wyłączenia z mocy ustawy (art.18 P.p.s.a.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie L. L. wskazał na brak bezstronności Sędziego Tadeusza Michalika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową prawidłowego rozpoznania sprawy. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych, sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami na temat bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Dlatego wyłączenie sędziego następuje nie tylko z mocy samego prawa (art.18 § 1 P.p.s.a.), ale również wówczas, jeżeli istniejące okoliczności mogą wywołać wątpliwości na temat bezstronności sędziego (art.19 P.p.s.a.).
Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak wynika z wyjaśnień zawartych w oświadczeniu złożonym przez Sędziego Tadeusza Michalika brak jest podstaw do wyłączenia Go od rozpoznawania sprawy z mocy ustawy (art.18 § 1 P.p.s.a.) jak również nie zachodzą przyczyny wyłączenia wskazane w art.19 P.p.s.a.. Skarżący nie wykazał ani we wniosku, ani w zażaleniu, aby w sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność powyższego oświadczenia Sędziego.
Sam fakt, iż Strona podnosi zarzuty dotyczące nieprawidłowości w wykonywaniu przez Sędziego swych obowiązków, w myśl art.19 P.p.s.a. nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego. Skarżący nie uprawdopodobnił, że zachodzą między nim a Sędzią Tadeuszem Michalikiem takie stosunki, które powodują wyłączenie tego Sędziego od orzekania w niniejszej sprawie. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności Sędziego Tadeusza Michalika i działaniu na szkodę skarżącego.
W okolicznościach niniejszej sprawy oraz wobec złożonego oświadczenia Sędziego Tadeusza Michalika uznać należy, że nie zaszły podstawy do wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia