Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 16 czerwca 2004 r., sygn. akt II SA/Rz 188/04, odrzucił skargę Spółki z o.o. "[...]" na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2004 r. (w sentencji postanowienia błędnie datowaną na dzień 2 lutego 2004 r.), którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łańcucie z dnia 4 listopada 2003 r. ([...]) nakazującą skarżącej Spółce przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.
Skarżąca Spółka pismem z dnia 13 lipca 2004 r., wniesionym do Sądu w dniu 15 lipca 2004 r., złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 29 października 2004 r., sygn. akt II SA/Rz 730/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd stwierdził, że Spółka, podając za przyczynę uchybienia błąd obliczeniowy, nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Sąd wskazał, iż nawet uwzględniając wypadający akurat rok przestępny, obliczenie terminu trzydziestodniowego nie powinno powodować szczególnych trudności. Odpis postanowienia doręczono stronie skarżącej w dniu 8 grudnia 2004 r.
W dniu 15 grudnia 2004 r. do Sądu wpłynęło zażalenie Spółki "[...]". Podniesiono w nim, iż Spółka, choć uchybiła terminowi, to nie powinno być ono traktowane jako zawinione, skoro Spółka działała w przeświadczeniu prawidłowości obliczonego terminu i wniesienia skargi w obowiązującym terminie. Podniesiono także, że uchybienie terminu o jeden dzień nie powinno powodować tak negatywnych skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a.; we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności należy uprawdopodobnić brak winy w niedokonaniu czynności w terminie.
W niniejszej sprawie, skarżąca Spółka za przyczynę uchybienia świadczącą o braku winy podała "błąd obliczeniowy" wynikający z roku przestępnego. Brak znajomości obowiązujących terminów, a także błąd strony przy obliczaniu terminu, niezależnie czy spowodował uchybienie terminu o jeden dzień, czy o czas dłuższy, nie stanowi o braku winy; jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji. Nie można przyznać racji twierdzeniom skarżącej Spółki, że uchybienie nastąpiło bez jej winy.
Ponadto podkreślić należy, że skoro skarżąca otrzymała decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2004 r. w dniu 27 lutego 2004 r. i jak twierdzi termin obliczono " z uwzględnieniem daty 29 lutego 2004 r.", to termin (30 dni) do wniesienia skargi upływałby w dniu 28 marca 2004 r. Natomiast nie uwzględniając dnia 29 lutego 2004 r., termin upływałby w dniu 29 marca 2004r.
Jednakże dokonując obliczenia w oparciu o kalendarz na rok 2004 r., data 28 marca 2004 r. to niedziela – dlatego termin do wniesienia skargi upływał w dniu 29 marca 2004 r. Opuszczając dzień 29 lutego 2004 r. w kalendarzu, należałoby dokonać przesunięcia dni tygodnia o jeden dzień i w tej sytuacji dzień 29 marca 2004 r. nie byłby poniedziałkiem, ale niedzielą i termin do wniesienia skargi upływałby w dniu 30 marca 2004 r. Niemniej jednak dokonując obliczeń bez oparcia o kalendarz i dni tygodnia, prosty rachunek matematyczny wskazuje, że od decyzji, otrzymanej w dniu 27 lutego w roku
Sygn. akt II OZ 208/05 zwykłym, termin do wniesienia skargi upływałby 29 marca, natomiast w roku przestępnym w dniu 28 marca. Przyjmując, że dokonano takiego właśnie obliczenia, (gdyż w oparciu o kalendarz zaistniały błąd by nie nastąpił) w obu przypadkach Spółka uchybiłaby terminowi do wniesienia skargi, składając ją w dniu 30 marca 2004 r.; niezależnie czy uwzględniła w obliczeniach dzień 29 lutego czy nie. Dlatego nie można uznać, aby podana przez Spółkę przyczyna uchybienia stanowiła o braku winy i mogła być podstawą przywrócenia terminu. Spółka nie spełniła jednej z przesłanek wniosku o przywrócenie terminu i dlatego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 października 2004 r. o oddaleniu wniosku nie narusza prawa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.