Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 grudnia 2003 r. E. L. wniosła skargę na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 14 października 2003 r., nr [...] która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta Bielsko-Białej o wymeldowaniu skarżącej z miejsca stałego pobytu.. W skardze swojej wniosła jednocześnie o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt 3/II SA/Ka 3160/03, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi do Sądu.
Na powyższe postanowienie, doręczone skarżącej w dniu 5 maja 2004 r., wniosła ona w dniu 11 maja 2004 r. zażalenie. Pismem z dnia 18.05.2004 r. (doręczonym E. L. 24.05.2004 r.) Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków skargi (uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł. i nadesłane odpisu zażalenia) pod rygorem odrzucenia zażalenia. W dniu 30 lipca 2004 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2004 r., sygn. akt 3/II SA/Ka 3160/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwolnił skarżącą z kosztów sądowych i ustanowił adwokata z urzędu w sprawie. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła skarżącej adwokata M. Z., o czym poinformowała Sąd pismem z dnia 5 października 2004 r.
Pismem z dnia 14 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków zażalenia z dn. 11.05.2004 r. przez nadesłanie jeszcze jednego odpisu zażalenia; w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pismo powyższe doręczono adwokatowi M. Z. w dniu 18 października 2004 r.
Pismem z dnia 25 października 2004 r. adwokat M. Z. w związku z brakiem możliwości kontaktu ze swoją klientką, zwrócił się do Sądu "z prośbą o wykonanie nieuwierzytelnionej kopii osobistej skargi powódki znajdującej się w aktach sprawy".
Kolejnym pismem z dnia 25 października 2004 r., wniesionym do Sądu w dniu 27 października 2004 r., pełnomocnik skarżącej z powodu braku kontaktu ze skarżącą, wniósł o wykonanie kopii zażalenia skarżącej z akt sprawy i doręczenie tej kopii uczestnikowi postępowania, a "ewentualnie o przedłużenie terminu do ponowienia prób kontaktu z reprezentowaną stroną".
Postanowieniem z dnia 23 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie skarżącej, stwierdzając nieuzupełnienie przez pełnomocnika skarżącej braków formalnych i jego spóźniony wniosek w sprawie sporządzenia nieuwierzytelnionej kopii zażalenia.
Od doręczonego w dniu 2 grudnia 2004 r. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 listopada 2004 r., adwokat Mirosław Zając wniósł w dniu 9 grudnia 2004 r. zażalenie. W zażaleniu tym pełnomocnik informuje, że po nawiązaniu kontaktu ze skarżącą zobowiązał ją do przesłania odpisu zażalenia, co skarżąca uczyniła, a pełnomocnik wniósł do Sądu o sporządzenie kopii zażalenia celem możliwości reprezentacji. W świetle tych faktów zdaniem pełnomocnika, odrzucenie zażalenia nie jest uzasadnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest uzasadnione i zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z dokładnej analizy przesłanych akt sprawy, czego powinien dokonać sąd pierwszej instancji przed odrzuceniem zażalenia, w aktach sprawy znajdują się już trzy egzemplarze odpisów zażalenia (k. 35, k.
- 90) przesłane do Sądu przez samą skarżącą. Trudno więc ocenić w tej sytuacji, ile jeszcze Sądowi potrzeba odpisów zażalenia z dnia 11.05.2004 r., aby sprawie można nadać dalszy bieg.
Zdaje się, że w sprawie tej całkowicie zapomniano o interesie skarżącej, która przebywa w domu dla bezdomnych i jak pisze w zażaleniu "przeżyła poważne załamanie nerwowe", co w związku z jej sytuacją życiową, wydaje się prawdopodobne a czego Sąd nie dostrzega, skupiając się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia głównie na wykazaniu winy pełnomocnika. W końcu należy również przypomnieć, że od wyniku niniejszego postępowania zależy, czy skarżąca będzie mogła skorzystać z konstytucyjnego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji R. P.).
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji postanowienia.