Uzasadnienie
J. B. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] czerwca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej wszczętej w związku z nakazem przedłożenia dokumentacji budowy domu.
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 500/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił powyższą skargę. Sąd mając na uwadze treść art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), wskazał, że skoro przedmiotowa skarga mimo skierowanego do skarżącej wezwania o uiszczenie wpisu, odebranego przez nią w dniu 10 października 2016 r., nie została opłacona w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, to należało ją odrzucić jako nie spełniającą wymogów fiskalnych.
W dniu 30 listopada 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. W zażaleniu tym nie wskazała jednak na wady skarżonego postanowienia lecz podniosła argumenty dotyczące postępowania administracyjnego, które stanowić miało przedmiot kontroli sądowej w ramach złożonej przez nią skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis ten definiuje jednocześnie, jakie pisma należą do katalogu pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym. Są to: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Opłacenie skargi stanowi niezbędny warunek do podjęcia dalszych czynności z nią związanych. Nieuiszczenie należnego wpisu od skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., który stanowi samodzielną podstawę do jej odrzucenia.
Jak wynika z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy skarżąca w dniu 8 lipca 2016 r. wniosła skargę na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] czerwca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej wszczętej w związku z nakazem przedłożenia dokumentacji budowy domu. W związku z brakiem wpisu od skargi została zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwana do jego uiszczenia. W odpowiedzi skarżąca złożyła zażalenie na to zarządzenie, które następnie zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 9 września 2016 r., sygn. akt II OZ 871/16. Okoliczność ta uzasadniała wykonanie zaskarżonego zarządzenia z dnia 11 lipca 2016 r. i ponowne wezwanie skarżącej przez Sąd do uiszczenia brakującego wpisu. Skarżąca odebrała wezwanie z dnia 5 października 2016 r. w dniu 10 października 2016 r. (zpo k.
26) i w terminie 7 dni nie dokonała wpisu. Tym samym Sąd I instancji słusznie uznał, że skarżąca mimo kierowanego do niej wezwania nie wywiązała się z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, co w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. musiało skutkować jej odrzuceniem.
Podkreślić należy, że skarżąca w zażaleniu nie sformułowała żadnego zarzutu, który poddawałby w wątpliwość prawidłowość zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi. Z treści zażalenia wynika tylko, że kwestionuje ona wydanie zaskarżonego postanowienia, które w jej ocenie było wadliwe. Skarżąca uiściła wpis 100 zł. W okolicznościach sprawy prawidłowo został on zaliczony jako wpis od zażalenia albowiem termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 17 października 2016 r. a strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do jego uiszczenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 Pp.p.s.a, orzekł jak w sentencji.