Postanowienie NSA z 11 marca 2008 r., II OZ 211/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 11 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 1542/07 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania drugiego paszportu postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 29 listopada 2007 r. odmówił M. N. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] w przedmiocie odmowy wydania drugiego paszportu. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że skarżący nie wykazał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy, natomiast kwestionuje sam fakt uchybienia terminowi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. N. wyrażając swoje niezadowolenie z powyższego rozstrzygnięcia oraz domagając się merytorycznego rozpoznania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie może zostać uwzględnione.

Stosownie do art. 85 ppsa czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia należy uznać za zgodne z prawem.

Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu ani w zażaleniu nie wskazuje na okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przywrócenia uchybionego terminu, a jedynie kwestionuje zasadność prawidłowego twierdzenia Sądu I instancji, iż termin do wniesienia skargi został przekroczony.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.