Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 17 lutego 2023 r. sygn. akt II SPP/Kr 219/21 Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił bez rozpoznania wniosek P. S. (dalej "skarżący") o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że P. S. pismem z dnia 31 października 2021 r. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2021 r. skarżący został wezwany do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy w sprawie o sygn. II SA/Kr 1216/19 działa jako pełnomocnik W. S. czy we własnym imieniu, z koniecznością albo przedłożenia pełnomocnictwa albo wykazania interesu prawnego do działania we własnym imieniu. P. S. nie wykonał tego zarządzenia. Postanowieniem z 15 listopada 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił prawomocnie zażalenie P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SPP/Kr 219/21 o pozostawieniu bez poznania wniosku P. S. o przywrócenie terminu do wykonania zarządzenia z dnia 18 listopada 2021 r. Brak sprecyzowania wniosku uniemożliwia nadanie mu biegu, w związku z czym pozostawiono go bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.
Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem P. S. złożył zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
W niniejszej sprawie pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania było konsekwencją braku wyjaśnienia czy wnioskodawca występuje w sprawie jako pełnomocnik W. S., czy też działa we własnym imieniu. W związku z tym na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. wezwano go do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Wezwanie to doręczono mu w dniu 22 grudnia 2021 r., jednakże brak formalny, do uzupełnia którego został wezwany wnioskodawca, nie został uzupełniony.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, treść wystosowanego do skarżącego wezwania była jasna i nie budziła wątpliwości. Brak zaś wykonania przez skarżącego ww. wezwania musiało skutkować zastosowaniem art. 49 § 2 p.p.s.a. i pozostawieniem bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ kwestia przywrócenia terminu do uzupełnienia braków została już oceniona przez NSA w postanowieniu z dnia 15 listopada 2022 r. Sąd aktualnie mógł zająć się jedynie kwestią zasadności pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania na mocy art. 49 § 2 p.p.s.a. - co też uczyniono w zaskarżonym zarządzeniu. Dlatego przedmiotowe zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlega oddaleniu.
Mając na uwadze powyższą argumentację, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.