Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 7 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 695/06, odmówił J. S. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 lipca 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 695/06, w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewody D. w W. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o wymeldowanie. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Sąd stwierdził ponadto, iż błędy popełnione przez pełnomocnika skarżącego obciążają samego skarżącego.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. S., reprezentowany przez pełnomocnika, podnosząc, że w ocenie skarżącego, okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu zostały wystarczająco uprawdopodobnione we wniosku, zaś ewentualne uchybienia pełnomocnika nie powinny pozbawiać go możliwości uzyskania pisemnego uzasadnienia wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie może zostać uwzględnione.
Stosownie do art. 85 ppsa czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 ppsa.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia należy uznać za zgodne z prawem. Kryterium braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega bowiem na dotrzymaniu szczególnej staranności przy jej dokonywaniu, niezależnie od tego czy jest to czynność dokonywana przez stronę czy przez jej pełnomocnika, od którego wymaga się dodatkowo profesjonalizmu w podejmowaniu działań przed sądem. Niedochowanie przez pełnomocnika ciążącego na nim obowiązku należytego dbania o interesy swego mocodawcy, powoduje, że to mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swojego profesjonalnego pełnomocnika, co wynika z treści art. 34 ppsa.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.