Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 roku nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy Czerwonak z dnia [...] kwietnia 2008 roku znak [...] ustalającą skarżącemu L. N. opłatę planistyczną w wysokości 326,70 złotych z tytułu wzrostu wartości nieruchomości – działki nr [...].
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że we wniosku skarżący nie przedstawił okoliczności mogących stanowić podstawę do wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. Dodatkowo Sąd wskazał, ze skarżący w 2005 roku sprzedał dwanaście z dziewiętnastu działek, ze sprzedaży których uzyskał kwotę pozwalająca na uiszczenie nałożonych opłat. Skarżący wskazał jedynie, że w związku z nałożeniem na niego dziewiętnastoma decyzjami opłaty planistycznej w łącznej wysokości 95.564,70 złotych, dokonanie jednorazowo zapłaty spowoduje uszczerbek dla jego rodziny. Sąd stwierdził, że we wniosku nie została przedstawiona sytuacja rodzinna ani materialna skarżącego, nie zostało również wskazane w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie ujemnie na sytuację rodziny skarżącego.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że środki finansowe uzyskane przez niego w 2005 roku nie mają wpływu na jego sytuację majątkową w 2008 roku. Dodatkowo skarżący poinformował, że nałożone na niego zostały zobowiązania podatkowe w wysokości 1,5 mln złotych oraz, że cały jego majątek został zabezpieczony przez organy skarbowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu zapobieżeniu wyrządzenia znacznej szkody lub skutków trudnych do odwrócenia, które mogłyby powstać, gdyby okazało się, że w wyniku uwzględnienia skargi zostanie wzruszone zaskarżone orzeczenie.
Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienie okoliczności o których mowa w art. 61 § 3 przytoczonej ustawy. Swoje twierdzenia wnioskodawca powinien poprzeć dokumentami źródłowymi, które będą potwierdzały przedstawioną przez niego sytuację majątkową (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod. red. J. P. Tarno, Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2006, s. 188). W przypadku nie niewystarczającego uzasadnienia wniosku niemożliwym staje się jego merytoryczna ocena przez Sąd.
W niniejszej sprawie skarżący w zażaleniu zawarł przede wszystkim twierdzenia, zgodnie z którymi wykonanie decyzji wyrządzi znaczną szkodę w jego majątku, a także spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Twierdzenia te stanowią jedynie powtórzenie treści przepisu art. 61 § 3 przytoczonej ustawy i nie przesądzające o spełnieniu przesłanek zawartych w przepisie. W ocenie Sądu skarżący nie wskazał wystarczająco wystąpienia przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.