Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Ol 827/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę Z. P. (dalej "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] października 2018 r. w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia, Sąd wskazał, że na mocy zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 listopada 2018 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł i nadesłania 3 egzemplarzy odpisów skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczone zostały skarżącej jedną przesyłką w dniu [...] grudnia 2018 r. W dniu [...] grudnia 2018 r. skarżąca uiściła należny wpis od skargi, ale nie nadesłała wymaganych odpisów skargi. W związku z tym faktem Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej "p.p.s.a.")
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do rozpatrzenia skargi. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że odpisy skargi o które prosił Sąd z przyczyn niezależnych od skarżącej nie dotarły do Sądu. Skarżąca przekazała odpisy swojemu synowi wskazując jako adres doręczenia WSA w Olsztynie. Odpisy nie dotarły jednak do sądu "przez roztargnienie syna".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a zatem środkiem zaskarżenia postanowienia było zażalenie a nie skarga kasacyjna.
Przechodząc do oceny stanu sprawy Sąd przypomina, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający sprawę podziela w pełni stanowisko wyrażone w uchwale NSA z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, zgodnie z którym niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym i nie może być wydłużany ani skracany w zależności od wniosków strony.
Należy podkreślić, że skarżąca nie musiała składać dokumentów osobiście, a mogła to uczynić za pośrednictwem poczty mając na uwadze, że dzień nadania pisma w placówce pocztowej jest równoznaczny z wniesieniem pisma do sądu. Skarżąca jednak tego nie uczyniła i na własne ryzyko powierzyła tę czynność synowi.
Wymaga jednak podkreślenia, że instytucja przywrócenia terminu jest stosowana tylko w sytuacjach wyjątkowych, gdy uchybienie terminu nastąpiło w wyniku przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II OZ 849/10).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.