Postanowienie NSA z 30 stycznia 2024 r., II OZ 22/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 lipca 2023 r. sygn. akt II SA/Bd 441/23 o odrzuceniu skargi J. N. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia 17 lutego 2023 r. nr WINB-WOP.7721.16.2023.AI w przedmiocie nakazu zabezpieczenia miejsca katastrofy i uporządkowania terenu postanawia:

Skład

sędzia NSA Leszek Kiermaszek przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 14 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Bd 441/23 odrzucił skargę J. N. (dalej określanej jako skarżąca) na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia 17 lutego 2023 r., nr WINB-WOP.7721.16.2023.AI w przedmiocie nakazu zabezpieczenia miejsca katastrofy i uporządkowania terenu, a także zwrócił uiszczony od niej wpis sądowy.

Motywując rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 kwietnia 2023 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie 8 jej odpisów wraz z załącznikami. Na wykonanie wezwania zakreślono termin siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 26 maja 2023 r. Jak przyjął Sąd, mimo skutecznego doręczenia wezwania wraz z pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganych czynności, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi zgodnie z wezwaniem. Nadesłała bowiem w dniu 7 czerwca 2023 r. pismo stanowiące uzupełnienie skargi wraz z jednym odpisem. Ponadto w dniu 23 czerwca 2023 r. nadała kolejne pismo stanowiące uzupełnienie wniesionej skargi. Natomiast w dniu 3 lipca 2023 r. nadesłała jeden odpis skargi wraz z odpisem pisma z dnia 22 czerwca 2023 r.

Sąd odrzucił zatem skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, ze zm., obecnie Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.; dalej zwanej P.p.s.a.).

Skarżąca wniosła zażalenie na wskazane wyżej postanowienie, domagając się jego zmiany w całości i merytorycznego rozpoznania skargi. Podnosząc zarzut naruszenia art. 57 § 1 w związku z art. 47 § 1 P.p.s.a. wskazała, że faktycznie otrzymała wezwanie w dniu 26 maja 2023 r., a pismem z dnia 6 czerwca 2023 r. przed upływem wyznaczonego terminu uzupełniła braki formalne skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Nie budzi wątpliwości prawidłowe zastosowanie przez Sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. skutkujące odrzuceniem skargi, z uwagi na niewykonanie przez skarżącą wezwania do uzupełnienia jej braku formalnego w zakreślonym przez sąd terminie. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi.

Skarżąca nie kwestionuje zasadności wezwania do uzupełnienia braków i przyznaje w zażaleniu, że przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do nadesłania 8 odpisów skargi wraz z załącznikami została skutecznie jej doręczona w dniu 26 maja 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 63 akt sądowych). Wobec tego siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 2 czerwca 2023 r. W przesyłce tej znajdował się także odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który to brak fiskalny uzupełniony został przez skarżącą w dniu 1 czerwca 2023 r. (polecenie przelewu, k. 64 akt sądowych). Niemniej jednak do dnia 2 czerwca 2023 r. skarżąca nie nadesłała wymaganej liczby odpisów skargi. Odnotować należy, że po uiszczeniu wpisu kolejną czynnością podjętą przez skarżącą w sprawie było nadanie za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 7 czerwca 2023 r. (k. 90 akt sądowych) pisma stanowiącego, jak wskazuje nagłówek, uzupełnienie dokumentacji w związku z nowymi faktami w sprawie II SA/Bd 441/23.

W konsekwencji należy stwierdzić, że zasadnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że brak formalny skargi nie został terminowo uzupełniony, a w zażaleniu tej trafnej konkluzji nie podważono.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.