Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 362/08, po rozpoznaniu wniosku A. S. o zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu przydomowej oczyszczalni ścieków do stanu poprzedniego postanowił pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 10 września skarżąca A. S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Mimo wezwania skarżącej przez Sąd do wypełnienia i przesłania w terminie 7 dni formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej "PPF" z określonym w wezwaniu rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, skarżąca nie przesłała w wymaganym terminie 7 dni na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie jej prawa pomocy. Sąd wskazał na konieczność pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 257 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami Administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
A. S. wniosła na postanowienie zażalenie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez przyznanie jej prawa pomocy.
Naczelny Sąd zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie
Zażalenie nie zostało oparte na usprawiedliwionych podstawach prawnych. Przedmiotem rozpoznania Sądu była sprawa zgodności z prawem postanowienia pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Sąd wskazał, zgodnie z przepisami prawa procesowego, na obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W razie gdy strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy nie złoży wniosku na urzędowym formularzu lub nie uzupełni braków we wniosku w zakreślonym terminie, wniosek pozostawia się bez rozpoznania.
W sprawie, skarżąca składając wniosek o przyznanie prawa pomocy, pismem z dnia 10 września 2008 r., nie uczyniła tego na urzędowym formularzu "PPF". Sąd, zgodnie z przepisami prawa procesowego, wezwał skarżącą do wypełnienia i przesłania w terminie siedmiu dni formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej "PPF" z określonym w wezwaniu rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżąca nie przesłała w wymaganym terminie siedmiu dni na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd zgodnie z prawem wywiódł, że uchybienie terminu prowadzi do jednej konsekwencji prawnej – stwierdzenia uchybienia terminu. Nie jest zatem zasadne twierdzenie skarżącej, że składając wniosek o przyznanie prawa pomocy "spełniła wszelkie zobowiązania związane ze złożonym wnioskiem".
W tym stanie rzeczy, skoro zażalenie nie zostało oparte na usprawiedliwionych podstawach, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.