Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 grudnia 2008r., sygn. akt IV SA/Wa 1742/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2008r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] lipca 2008r. unieważniającą paszport K J. serii [...] nr [...].
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji już nastąpiło, bowiem w myśl art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 13 lipca 2006r. o dokumentach paszportowych (Dz.U. Nr 143, poz. 1027 ze zm.) wniesienie odwołania od decyzji o unieważnieniu dokumentu paszportowego nie wstrzymuje jej wykonania. Ponadto kurator w osobie R. J. ustanowiony dla skarżącego K. J. nie uzasadnił swojego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, przez co nie wiadomo w czym upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na powyższe postanowienie kurator skarżącego K. J. złożył w jego imieniu zażalenie, podnosząc, że K. J. przebywa za granicą i nie ma innego dowodu tożsamości poza paszportem. Unieważnienie paszportu spowoduje, iż nie będzie on mógł wrócić do kraju.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zaskarżone postanowienie, mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Należy przede wszystkim wskazać, iż skoro art. 39 ust. 2 ustawy o dokumentach paszportowych stanowi, że wniesienie odwołania od decyzji unieważniającej paszport nie wstrzymuje jej wykonania, to wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozpatrzyć w odniesieniu do decyzji pierwszoinstancyjnej. Okoliczność, że wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji nie oznacza, iż wykonanie tej decyzji nie może być wstrzymane w wyniku złożenia odpowiedniego wniosku w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W ustawie o dokumentach paszportowych brak jest bowiem przepisu wyłączającego taką kompetencję sądu administracyjnego, tak jak ma to miejsce np. w art. 188 ust. 6 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. Nr 124, poz. 1151 ze zm.), czy w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. Nr 130, poz. 1450 ze zm.).
Skoro tak, to nie sposób podzielić argumentacji, że "wykonanie decyzji już nastąpiło" i tylko na tej podstawie odmówić wstrzymania wykonania decyzji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadne jest natomiast stanowisko, iż kurator skarżącego nie wykazał zaistnienia przesłanek przemawiających za uwzględnieniem wniosku. W skardze do Sądu nie podał on bowiem żadnych okoliczności, które mogłyby świadczyć o możliwości wystąpienia bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Takie okoliczności zostały podniesione dopiero w zażaleniu, jednakże nie są one takimi, które miałyby znaczenie prawne w niniejszej sprawie. Należy bowiem wskazać, iż stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy o dokumentach paszportowych w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem osoby ubiegającej się o dokument paszportowy, pomimo istnienia przesłanek uzasadniających odmowę jego wydania, konsul może wydać paszport tymczasowy. O wydaniu takiego paszportu konsul informuje organ, który wystąpił z wnioskiem o niewydawanie dokumentu paszportowego. Przesłanki odmowy wydania paszportu pokrywają się w niniejszej sprawie z przesłankami jego unieważnienia (wniosek organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze przeciwko K. J.).
Należy też wskazać, iż nie zostało udowodnione, że skarżący K. J. przebywa za granicą. Z akt sprawy wynika, że został za nim wydany list gończy. Ponadto w sytuacji grożącej skarżącemu odpowiedzialności karnej, K. J. może nawet bez paszportu znaleźć się na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, o ile zostanie wdrożone postępowanie w trybie właściwej w danym państwie procedury ekstradycyjnej.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.