Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) - P.p.s.a., odrzucił skargę C. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Mimo prawidłowego wezwania skarżącego, nie uiścił on wymaganego wpisu, zatem zasadne było odrzucenie skargi.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia i przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, wskazując, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 220 § 1 i art. 67 § 1 P.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji wysłanie wezwania do uiszczenia opłaty pełnomocnikowi strony zamiast bezpośrednio skarżącemu, co prowadzi do pozbawienia strony skarżącej możliwości skutecznego podejmowania działań w postępowaniu sądowym w wyznaczonym przez sąd terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast norma art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Należy wskazać, że możliwość odrzucenia skargi na podstawie wyżej powołanego przepisu zaistnieje dopiero wtedy, gdy skarżący nie zastosuje się do wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, pod warunkiem że takie wezwanie zostanie do niego skierowane. Stosownie do treści art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II wezwano skarżącego C.M. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. w kwocie 100 zł stosownie do §2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został uwzględniony w części, tj. poprzez ustanowienie adwokata.
Skarżący nie został zwolniony od poniesienia kosztów sądowych (postanowienie referendarza sądowego z 3 sierpnia 2017 r., utrzymane w mocy postanowieniem WSA z 9 października 2017 r.). W związku z uprawomocnieniem się postanowienia referendarza sądowego w WSA w Gliwicach z dnia 3 sierpnia 2017 r. oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wezwano pełnomocnika skarżącego C. M. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 kwietnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone adw. A. B. w dniu 21 października 2017 r. (sobota), zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 30 października 2017 r. (poniedziałek). W powyższym terminie wpis od skargi nie został uiszczony.
Wbrew zarzutom zażalenia, zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego zostało prawidłowo doręczone nie stronie, ale jej pełnomocnikowi. Oczywiste jest, że adresatem wezwania jest sam skarżący, nie mniej jednak, wszystkie doręczenia od momentu ustanowienia pełnomocnika muszą być dokonywane na ręce tegoż pełnomocnika, zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a. Powyższy przepis nie przewiduje żadnych wyjątków w tym zakresie. Z tych względów, nie można zgodzić się z zarzutem naruszenia art. 220 § 1 i art. 67 § 1 P.p.s.a.
Wobec nieuiszczenia wpisu sądowego Sąd pierwszej instancji zasadnie zastosował art. 220 § 3 P.p.s.a. i odrzucił skargę.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.