Postanowienie NSA z 1 marca 2006 r., II OZ 229/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 1 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1416/05 odmawiające przyznania J. S. prawa pomocy w zakresie całkowitym

Sprawa

w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 września 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika organu administracji publicznej od udziału w postępowaniu p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Barbara Adamiak

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 stycznia 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 1416/05 odmówił przyznania J. S. prawa pomocy w zakresie całkowitym, w sprawie z jego skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 września 2005 r. Nr [...], wydane w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika organu administracji publicznej od udziału w postępowaniu.

W uzasadnieniu podniesiono, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na postanowienie, na które nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Tę kwestię sąd może badać wyłącznie w skardze na decyzję. Tym samym wniesienie skargi na wskazane postanowienie jest niedopuszczalne.

Wobec powyższego, z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, przy rozpoznawaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, zastosowanie znajduje art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

J. S. złożył zażalenie na to postanowienie wnosząc o jego uchylenie i ustanowienie adwokata.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego, przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawy, co do istoty. Przypadki, w których wydaje się takie postanowienia, muszą wskazywać wyraźnie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, zarówno gdy idzie o rozstrzygnięcie istoty sprawy, jak i o prawie wniesienia zażalenia, co wynika z art. 124 § 2 i art. 141 § 1 k.p.a. – co wskazał już Sąd I instancji.

W niniejszej zaś sprawie J. S. złożył skargę na postanowienie Głównego Inspektora Budowlanego wydane w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika organu administracji publicznej od udziału w sprawie, na które – jak podniesiono zarówno w postanowieniu Sądu I instancji z dnia 9 listopada 2005 r. odrzucającym wniesioną skargę, jak i w zaskarżonym postanowieniu z dnia 11 stycznia 2006 r. – środek zaskarżenia nie przysługuje w świetle obowiązujących przepisów.

Stąd przy rozpoznawaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, zastosowanie znajdował art. 247 wymienionej ustawy, stanowiący iż przedmiotowe prawo nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi, co – w związku z niedopuszczalnością skargi J. S. – miało miejsce w sprawie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak wyżej.