Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 413/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. Z. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt VIII SA/Wa 413/10 w sprawie ze skargi A. Z. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 marca 2010 r., nr 516/10 w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych.
W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że ustanowiony w sprawie w dniu 17 grudnia 2010 r. pełnomocnik z urzędu zapoznał się w dniu 5 stycznia 2011 roku z aktami sprawy i w dniu 14 stycznia 2011 r. złożył skargę kasacyjną od ww. wyroku.
Postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r. odrzucono skargę kasacyjną. Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej doręczono pełnomocnikowi skarżącego kasacyjnie w dniu 22 marca 2011 r.
Pismem nadanym w polskim urzędzie pocztowym w dniu 25 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącego kasacyjnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wyjaśnił, że sporządził skargę kasacyjną w terminie około 2 tygodni od umocowania go w sprawie i w dniu jej wniesienia był przekonany o złożeniu jej w terminie. O fakcie uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej dowiedział się w dniu 22 marca 2011 r., tj. w dniu doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi. Do wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik dołączył odpis skargi kasacyjnej.
Sąd pierwszej instancji odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wskazał, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Pełnomocnik skarżącego nie tylko nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, lecz opisując we wniosku przyczyny uchybienia terminu wskazał, że działał w sposób zawiniony – nieumyślnie, podczas gdy datę doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem mógł sprawdzić w trakcie przeglądania akt w siedzibie sądu w dniu 5 stycznia 2011 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik skarżącego kasacyjnie zarzucając zaskarżonemu postanowieniu "błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na uznaniu, iż skarżący ponosi winę w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej".
W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wskazał, że był przekonany, iż złożył skargę we właściwym terminie, bowiem uczynił to w terminie około 2 tygodni, od daty kiedy otrzymał wiadomość, iż został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kryterium braku winy, wynikające z powyższych przepisów, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności, takiej której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, a zatem nie wypełnił dyspozycji art. 87 § 2 p.p.s.a.
Podnoszone przez pełnomocnika skarżącego argumenty dotyczące tego, że "był przekonany, iż złożył skargę we właściwym terminie, bowiem uczynił to w terminie około 2 tygodni, od daty kiedy otrzymał wiadomość, iż został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu" nie zasługują na uwzględnienie. Od profesjonalnego pełnomocnika wymaga się staranności w podejmowanych czynnościach, czego w niniejszej sprawie zabrakło. Jak trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji profesjonalny pełnomocnik nie powinien mieć problemu z obliczeniem 30 dniowego terminu na wniesienie skargi kasacyjnej, zwłaszcza, że sposób obliczania terminów wynika wprost z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz Kodeksu cywilnego.
Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że strona nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw co powoduje, że nie wykazała zaistnienia nie dającej się przezwyciężyć przeszkody przez nią niezawinionej.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi.