Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 lipca 2003 r. J. B. wniósł skargę na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 lipca 2003 r., nr [...]; utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Świeciu z dnia 16 maja 2003 r., zn. [...] nakazującą J. B. rozbiórkę garażu, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę, wniesionej do Sądu w dniu 9 września 2003 r., Kujawsko-Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt SA/Bd 2480/03, oddalono skargę J. B.. Skarżący pismem z dnia 2 lutego 2004 r. zwrócił się z wnioskiem o wydanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Wyrok z uzasadnieniem rozstrzygnięcia i pouczeniem o przysługującej od wyroku skardze kasacyjnej doręczono J. B. w dniu 17 marca 2004 r.
W dniu 16 kwietnia 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęła wniesiona przez radcę prawnego W. G. (reprezentującego wnuczkę J. B., M. B.) skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 stycznia 2004 r.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że Sąd oddalił skargę J.B. "działającego w tej czynności w oparciu o udzielone mu przez swoja córkę, a odwołującą się M. B." pełnomocnictwo. W powyższej skardze kasacyjnej podniesiono także, że właścicielem nieruchomości i znajdującego się na niej garażu jest M. B..
Postanowieniem z dnia 9 listopada 2004 r., sygn. akt SA/Bd 2480/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną, jako wniesioną przez osobę nieuprawnioną. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że M. B. nie była stroną postępowania sądowo-administracyjnego, a tym samym nie jest uprawniona do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd nie uznał również przedstawionego przez M. B. pełnomocnictwa, które świadczyć miało o jej legitymacji do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy stwierdził, że "upoważnienie do sprawowania opieki nad ziemią i domem" nie spełnia wymogów formalnych umocowania do działania przez skarżącego jako pełnomocnika M. B.. Postanowienie doręczono radcy prawnemu Wojciechowi Górskiemu w dniu 1 grudnia 2004 r.
Pismem z dnia 7 grudnia 2004 r. pełnomocnik M. B. wniósł zażalenie; w którym twierdzi, że zgodnie z art. 28 kpa każdy, czyjego interesu dotyczy postępowanie jest jego stroną. M. B. jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości i sprawa jej dotyczy, więc tylko ona mogła udzielić pełnomocnictwa do wniesienia skargi kasacyjnej. Podniesiono także, że skoro Sąd miał wątpliwości co do pełnomocnictwa, to powinien wezwać stronę do uzupełnienia braków. Według skarżącej upoważnienie udzielone J. B. "do podejmowania wszelkich decyzji prawnych i finansowych w związku z majątkiem w nim opisanym" spełnia wymogi pełnomocnictwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), do wniesienia skargi kasacyjnej uprawniona jest strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich – po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wniesienie skargi kasacyjnej z naruszeniem tego przepisu powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej z uwagi na jej niedopuszczalność. Do wniesienia skargi kasacyjnej jest więc uprawniona jedynie strona postępowania sądowo-administracyjnego.
W niniejszej sprawie, stroną tego postępowania; pomijając organ, którego decyzja jest przedmiotem skargi, jest J. B. i tylko on był uprawniony do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 stycznia 2004 r. Ponadto warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej jest wniosek o sporządzenie i przesłanie uzasadnienia wyroku, od daty jego doręczenia biegnie bowiem termin do wniesienia środka odwoławczego. Wniosek taki został złożony w tej sprawie przez J. B., który był jedynym uprawnionym do wniesienia skargi kasacyjnej.
Ponadto należy podkreślić, że J. B. występował w postępowaniu nie jako pełnomocnik M. B., lecz we własnym imieniu i nie kwestionował swojego udziału w charakterze strony. Przeciwnie, z akt sprawy, a szczególnie z pism J. B., wynika, że uważa się on za właściciela garażu wybudowanego bez wymaganego pozwolenia. Usytuowanie garażu na nieruchomości, będącej w części w użytkowaniu wieczystym M. B. nie ma znaczenia w przypadku postępowania w sprawie zaskarżenia decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego (garażu) przez właściciela tego obiektu. M. B. nie
Sygn. akt II OZ 23/05 mając przymiotu strony w postępowaniu, nie mogła wnieść skutecznie skargi kasacyjnej. Ponadto należy podkreślić, że udzielone przez M. B. upoważnienie nie spełnia wymogów pełnomocnictwa procesowego, zatem J. B. na jego podstawie nie mógłby występować w sprawie jako pełnomocnik M. B..
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.