Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w punkcie pierwszym odrzucił skargę M. F. i M. F. (dalej również jako "skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2016 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, a w punkcie drugim nakazał zwrócić solidarnie skarżącym ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga M. F. podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), jako spóźniona. Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego została doręczona skarżącej w dniu [...] czerwca 2016 r. co oznacza, że ostateczny termin do wniesienia skargi upływał [...] lipca 2016 r. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została natomiast nadana w placówce pocztowej [...] lipca 2016 r. Skarga M. F. (nadana również [...] lipca 2016 r.) nie została natomiast podpisana przez skarżącego co zobligowało Sąd do wezwania go do uzupełnienia zaistniałego braku formalnego. Wezwanie zastało doręczone M. F. w dniu [...] sierpnia 2016 r. We wskazanym terminie (7 dni liczone od daty doręczenia) skarżący nadesłał odpis skargi opatrzony kserokopią podpisu.
Jak wskazał Sąd I instancji skarga opatrzona niewłasnoręcznym podpisem strony, lecz kserokopią podpisu, nie spełnia wymogów formalnych skutecznie wniesionego pisma w tym postępowaniu, wynikających z art. 46 p.p.s.a. Brak uzupełnienia braków formalnych w zakreślonym terminie dał podstawę do odrzucenia wniesionej skargi na mocy art. 58 § 3 p.p.s.a.
Od powyższego postanowienia zażalenie złożył M. F., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Skarżący stwierdził w uzasadnieniu, że z akt sprawy wynika, iż dopełnił obowiązku uzupełnienia braków formalnych tj. nadesłał 8 uwierzytelnionych odpisów skargi oraz uiścił należny wpis. Omyłkowo zamiast własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi w korespondencji umieścił kolejną kopię skargi. Na swoje usprawiedliwienie podniósł fakt, iż jest osobą niepełnosprawną i dysponując wyłącznie jedną kończyną górną ma duże trudności z wykonywaniem czynności manualnych co miało duży wpływ na zaistnienie wskazanej omyłki.
Ponadto skarżący podniósł, iż Sąd wezwał tylko jego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł (dwieście złotych), a w pkt 2 postanowienia z dnia [...] października 2016 r. zwrócił kwotę wpisu skarżącym solidarnie, co przyczyniło się do uzyskania korzyści przez M. F. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie powyższego terminu (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) lub gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie, z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Niewątpliwie niepodpisanie skargi stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie pismu dalszego biegu. Brak podpisu pod skargą uniemożliwia bowiem stwierdzenie, że wolą osoby wskazanej jako skarżący jest zainicjowanie postępowania przed sądem administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2016 r., sygn. akt I GZ 539/16).
W związku z powyższym skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi. Mimo skutecznego wezwania brak formalny skargi pozostał nieusunięty. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa natomiast sposób działania sądu w takiej sytuacji, obligując go do odrzucenia skargi. Sąd pierwszej instancji, odrzucając skargę strony w rozpoznawanej sprawie, nie uchybił zatem regułom postępowania sądowoadministarcyjnego, w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Jak już wcześniej wskazał Sąd I instancji wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2016 r., jednak w wyznaczonym terminie skarżący nie nadesłał własnoręcznie podpisanego egzemplarza złożonej skargi. Sytuacji tej skarżący nie neguje a jedynie podnosi, że zaistniała omyłka wynikała z faktu, iż jest osobą niepełnosprawną co utrudnia mu czynności związane pakowaniem korespondencji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie stanowi to okoliczności usprawiedliwiającej uchybianie terminu do uzupełnienia czynności formalnych. Sąd nie widzi przeszkód aby skarżący skorzystał z pomocy osób trzecich w czynności, którą utrudnia mu niepełnosprawność zwłaszcza, że skargę złożył wraz z M. F. Odnosząc się natomiast do zarzutu, iż w wezwaniu doręczonym w dniu [...] sierpnia 2016 r. Sąd zobowiązał do uiszczenia wpisu wyłącznie M. F. również, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jest on bezzasadny.
W aktach znajduje się oryginał zarządzenia z dnia 11 sierpnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu (k 5) gdzie dwukrotnie napisane jest, iż Sąd wzywa solidarnie M. F. i M. F. do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony zarówno M. F. jak i M. F. Wezwanie solidarne oznacza, że wykonanie obowiązku przez jednego z wezwanych (uiszczenie pełnej kwoty wpisu) zwalnia drugiego skarżącego z tego obowiązku. Sąd nie widzi zatem zasadności argumentacji skarżącego, iż zwrot solidarnie uiszczonego wpisu przyczynił się do uzyskania korzyści majątkowej przez M. F. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.