Postanowienie NSA z 2 marca 2006 r., II OZ 232/06

Sąd

II OZ 232/06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 marca 2006r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 marca 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia "[...]" Sp. z o.o. w Zakopanem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 października 2005r. sygn. akt II SA/KR 176/05 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi W. i R. G. oraz S. C. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 6 grudnia 2004r. Nr RR.XI.EB.7119-15-98-04 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego postanawia: - uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.

Skład

Sędzia NSA Krystyna Borkowska

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 października 2005r., sygn. akt II SA/KR 176/05 został uwzględniony wniosek skarżących W. i R. G. oraz S. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do tego Sądu decyzji Wojewody Małopolskiego utrzymującej w mocy decyzję Starosty Tatrzańskiego z dnia 23 sierpnia 2004r. udzielającej pozwolenia na budowę pięciu budynków mieszkalnych w zabudowie jednorodzinnej w układzie szeregowym wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na dz. [...] w Zakopanem.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji dostrzegł fakt, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony. Z urzędu jednak stwierdził, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu wskazuje na to analiza zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z ustaleniami wynikającymi z decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji.

Na powyższe postanowienie Sądu zażalenie złożyła Spółka "[...], wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu podniesiono, iż Sąd nie rozważył żadnych okoliczności przemawiających przeciwko uwzględnieniu wniosku. Do zażalenia dołączono oświadczenie kierownika budowy o stanie zaawansowania robót, w którym stwierdzono, że pozostawienie budynku bez wykonania całkowitego dachu, założenia stolarki okiennej i odwodnienia terenu spowoduje niepowetowane straty materialne. Dołączono również postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 kwietnia 2005r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego pozwolenia na budowę oraz decyzję tego organu z dnia 13 maja 2005r. o odmowie stwierdzenia jego nieważności.

Pismem z dnia 21 grudnia 2005r., W. i R. G. złożyli odpowiedź na powyższe zażalenie wnosząc o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Tak sformułowany przepis nie budzi wątpliwości co do tego, że Sąd orzekając w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, winien wszechstronnie rozważyć i ocenić, czy w konkretnej sprawie zachodzą określone w tym przepisie przesłanki, mając na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, lecz również pozostałych stron postępowania.

W niniejszej sprawie zauważyć należy, iż skarżący nie wykazali w swym wniosku istnienia okoliczności istotnych w świetle art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani nie wskazali na żadną z określonych tym przepisem przesłanek.

W tej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji wydając zaskarżone postanowienie powinien był szczegółowo wskazać jakie okoliczności legły u podstaw uwzględnienia powyższego wniosku. W uzasadnieniu postanowienia brak jest w tej kwestii przedstawienia motywów odpowiadających przynajmniej jednej z przesłanek określonych w powołanym przepisie art. 61 § 3 ustawy. Sam fakt domniemanej niezgodności pozwolenia na budowę (która dopiero będzie przedmiotem rozstrzygnięcia) z wydaną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie odpowiada bezpośrednio żadnej z przesłanek wynikających z powyższego przepisu. Ponadto Sąd nie rozważył, jakie mogłyby wyniknąć skutki dla inwestora z faktu wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę.

W celu zabezpieczenia interesów inwestora została przez ustawodawcę przewidziana możliwość uzależnienia wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę od uiszczenia kaucji na pokrycie jego roszczeń w przypadku, gdyby skarga okazała się niezasadna (art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane - Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, aby Sąd rozważał możliwość zastosowania tej instytucji w niniejszej sprawie, co umożliwiłoby zracjonalizowanie przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej w postaci ewentualnego rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania pozwolenia na budowę.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.