Postanowienie NSA z 19 marca 2008 r., II OZ 232/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Bk 786/07 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi S. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wykonania robót budowlanych postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

W dniu 2 października 2007 r. S. B. złożył skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wykonania robót budowlanych. Razem ze skargą złożony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 17 stycznia 2008 r. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił zaistnienia okoliczności określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

S. B. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie. W jego uzasadnieniu wskazał, że wykonanie robót polegających na postawieniu murku oporowego i skróceniu płyty obornikowej jest niemożliwe z uwagi na ciągi technologiczne usuwania obornika i przemieszczania go na płytę przy pomocy ciągnika.

W odpowiedzi na powyższe zażalenie W. D. - uczestnik postępowania, wniósł o jego oddalenie wskazując, że obornik gromadzony przez skarżącego wydziela dużo azotu i bakterii i dlatego postawienie murku oporowego i skrócenie płyty obornikowej jest niezbędne dla zachowania odpowiedniej odległości obornika od jego domu. Wyjaśnił ponadto, że wykonanie powyższych robót nie zakłóci ciągu technologicznego wywozu obornika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw.

W myśl bowiem art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w judykaturze, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 ustawy nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia.

W przedmiotowej sprawie zaś, zgodzić się należy z poglądem Sądu I instancji, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. nie został w żaden sposób uzasadniony, a tym samym, strona nie wykazała w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, które uzasadniałyby uwzględnienie tego wniosku.

Również argumenty powołane w zażaleniu nie przemawiają za wstrzymaniem wykonania decyzji, nie uprawdopodobniają one bowiem w dostateczny sposób, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki lub wyrządzić znaczną szkodę.

W konsekwencji, postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Białymstoku odmawiające wstrzymania wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. należy uznać za zasadne.

Jednocześnie, podkreślenia wymaga, iż w myśl art. 61 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przypadku zmiany okoliczności, strona w każdej chwili może wystąpić ponownie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił zażalenie oddalić.