Postanowienie NSA z 12 marca 2014 r., II OZ 232/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnadministracyjnej zażalenia I. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Lu 1123/13 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Sprawa

w sprawie ze skargi I. D. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 4 października 2013 r. nr ZOP-X.7723.12.2012 w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia.

Skład

Sędzia NSA Leszek Kamiński przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 1123/13, odmówił I. D. wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta Chełma z dnia 9 sierpnia 2013 r., nr NB.7355/55/2004, nieuwzględniającego wniesionego zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 12 lipca 2013 r., nr 37/2013, dotyczącego wykonania nakazu rozbiórki dwóch budynków gospodarczych zgodnie z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 sierpnia 2009 r., nr NB.7355/55/2004

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w treści skargi skarżąca zawarła wniosek (uzupełniony pismem z dnia 30 stycznia 2014 r.) o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd Wojewódzki mając na uwadze treść art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zw. dalej jako p.p.s.a., wskazał, że skarżąca nie wykazała, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zawierał odrębnego – od skargi – uzasadnienia. Natomiast w piśmie z dnia 30 stycznia 2014 r. skarżąca wskazała jedynie, że wnosi o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia, wobec niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie uprawdopodobniając jednak w żaden sposób zaistnienia przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Jednocześnie Sąd Wojewódzki zauważył, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem tego rozstrzygnięcia ani innych aktów wydanych w toku postępowania przed organami administracji. Niedopuszczalne jest zatem wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego zaskarżonego postanowienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, podnosząc naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez dowolne uznanie, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Podniosła, że podlegające obowiązkowi rozbiórki budynki gospodarcze są niezbędne przy prowadzeniu gospodarstwa domowego, ponieważ nie posiada piwnicy. Natomiast dom jednorodzinny, w którym mieszka jest ogrzewany węglem i drewnem, które składuje w tych pomieszczeniach. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania postanowienia zgodnie z wnioskiem oraz o zwolnienie od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę.

Zasadnicze znaczenie dla niniejszego postępowania ma okoliczność, że zawisła sprawa przed Sądem Wojewódzkim dotyczy skargi na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 4 października 2013 r. nr ZOP-X.7723.12.2012, utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta Chełma z dnia 9 sierpnia 2013 r., nr NB.7355/55/2004, nieuwzględniające zarzutu postawionego w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 12 lipca 2013 r., nr 37/2013, dotyczący wykonania nakazu rozbiórki dwóch budynków gospodarczych.

Sąd Wojewódzki poprzestał w niniejszej sprawie na stwierdzeniu, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony, pominąwszy, że nakaz rozbiórki z reguły, ze swojej istoty, wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W sprawach budowlanych, w których zazwyczaj chodzi o budowę lub rozbiórkę obiektu, trwałe skutki wykonania decyzji administracyjnych są w istocie nieuniknione. Tak też mogłoby być w przypadku wykonania zaskarżonego aktu. Nadto wykonanie tej decyzji, w razie jej uchylenia w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym niewątpliwie naraziłoby skarżącą na poniesienie szkody w wysokości kosztów realizacji ponownej budowy takich budynków gospodarczych.

Odnosząc się zaś do kolejnego wniosku skarżącej o zwolnienie z kosztów sądowych, zawartego w zażaleniu, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że wniosek w takim zakresie został w całości uwzględniony przez Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 1123/13, i obejmuje postępowanie przed sądem drugiej instancji.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylić zaskarżone postanowienie i orzec o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.