Postanowienie NSA z 4 marca 2016 r., II OZ 232/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 185/15 odrzucające zażalenie

Sprawa

w sprawie ze skargi L.W. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] listopada 2014 r., znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary

Uzasadnienie

Skargą L. W. zaskarżyła decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.

Postanowieniem z dnia 24 lipca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowienie zostało doręczne L. W. w dniu 3 sierpnia 2015 r. Skarżąca w dniu 11 sierpnia 2015 r. wniosła zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do wniesienia tego zażalenia.

Postanowieniem z dnia 9 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 24 lipca 2015 r. w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych.

Na powyższe postanowienie L. W. wniosła zażalenie. W wykonaniu zarządzenia z dnia 5 listopada 2015 r. skarżącą wezwano do usunięcia jego braków formalnych poprzez jego podpisanie i złożenie jednego egzemplarza odpisu zażalenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącej (w trybie doręczenia zastępczego) w dniu 23 listopada 2015 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie usunęła braków formalnych zażalenia.

Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 185/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie L.W. na postanowienie z dnia 9 października 2015 r. z uwagi na nieuzupełnienie jego braków formalnych w wyznaczonym terminie.

Zażaleniem L.W. zaskarżyła powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie:

• art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że uchybienie terminu nastąpiło z winy strony;
• art. 69 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego niezastosowanie a przez to wadliwe doręczenie na nieprawidłowy adres skarżącej (w piśmie z dnia 9 października 2015 r. skarżąca wskazała na adres ul. [...], natomiast Sąd w dalszym ciągu wysyła pisma pod nieaktualny adres ul. [...]);
• art. 72 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że wezwanie do uzupełnienia braków zostało doręczone w trybie zastępczym na błędny adres.

Z uwagi na powyższe wniesiono o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia lub prawidłowe doręczenie przesyłki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 70 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. Zgodnie natomiast z art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy wskazać należy, że niezasadnie Sąd I instancji uznał, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 9 października 2015 r. było skarżącej doręczone prawidłowo w dniu 23 listopada 2015 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. Wezwanie Sądu I instancji skierowane do skarżącej w wykonaniu zarządzenia z dnia 5 listopada 2015 r. zostało bowiem przesłane na dotychczasowy adres skarżącej (ul. [...]), w sytuacji, gdy w zażaleniu na postanowienie z dnia 9 października 2015 r. skarżąca wskazała nowy adres - ul. [...], który powinien być uwzględniony przy doręczaniu jej pism. W orzecznictwie przyjmuje się, że wykluczone jest przyjęcie skuteczności doręczenia przy powzięciu informacji o innym, znanym sądowi miejscu zamieszkania strony (zob. postanowienie NSA z 27 marca 2009 r., II FSK 1910/07). W konsekwencji nie można było uznać wezwania przesłanego na nieaktualny adres za doręczone prawidłowo, co skutkować musi przyjęciem, że termin do usunięcia wskazanych w wezwaniu braków przedmiotowego zażalenia, nie rozpoczął biegu. Brak było więc podstaw do odrzucenia zażalenia z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jego braków formalnych wskazanych w zarządzeniu z dnia 5 listopada 2015 r.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.