Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2007 r., sygn. akt II SAB/Wr 14/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. do wydania w terminie miesiąca od doręczenia prawomocnego wyroku z uzasadnieniem postanowienia w sprawie zawieszonego postępowania oraz w punkcie drugim zasądził od organu na rzecz skarżącego J. K. kwotę 163 zł. tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.
W zażaleniu z dnia 31 stycznia 2008 r. J. K. wniósł o zmianę orzeczenia o kosztach i zasądzenie na jego rzecz, zgodnie z przedstawionym na rozprawie w dniu 6 grudnia 2007 r. spisem poniesionych kosztów, kwoty 351 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz o zasądzenie od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. kosztów postępowania zażaleniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Zasądzając zwrot poniesionych kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżona czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 1 tej ustawy do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radca prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. Tymczasem Sąd zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 163 zł. nie wskazał, jakie koszty składają się na tę kwotę, czyli jakie poniesione koszty uznał za niezbędne do celowego dochodzenia praw. Z akt sprawy wynika bowiem, ze skarżący uiścił 100 zł. tytułem wpisu sądowego od skargi, 100 zł. tytułem wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 13 lipca 2006 r. oraz 2 zł. opłaty kancelaryjnej za kserokopie z akt sprawy. Skoro skarżący złożył spis kosztów, które jego zdaniem należą do niezbędnych kosztów postępowania, Sąd orzekając w tym przedmiocie powinien wskazać, które koszty zostały skarżącemu zwrócone, a które żądania skarżącego są nieskuteczne. Brak uzasadnienia w tym zakresie powoduje, że nie można stwierdzić, na jakiej podstawie Sąd uznał, że właściwy jest zwrot wskazanej w orzeczeniu kwoty, skoro Sąd może także odstąpić od zasądzania kosztów w całości lub części, zgodnie z art. 207 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.