Postanowienie NSA z 19 kwietnia 2005 r., II OZ 239/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. i J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 listopada 2004 r., sygn. akt II SA/Kr 1213/04 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi J. i J. K. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 23 sierpnia 2004 r., zn. [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Stahl przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia 6 września 2004 r. J. i J. K. wnieśli skargę na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 23 sierpnia 2004 r., nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego we Włoszczowe z dnia 1 lipca 2004 r., nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego na budynek o działalności "małej gastronomii, kawiarni i możliwości organizowania małych przyjęć okolicznościowych". W skardze tej równocześnie wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji pierwszej i drugiej instancji, powołując się na okoliczność, że "umożliwienie prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiotowym obiekcie zagraża zdrowiu ich małoletnich dzieci oraz dzieci sąsiadów oraz spowoduje znaczące zmniejszenie wartości nieruchomości związanych z uciążliwym sąsiedztwem".

Postanowieniem z dnia 24 listopada 2004 r., sygn. akt II SA/Kr 1213/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnili wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), gdyż decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego nie daje inwestorowi prawa do użytkowania obiektu, a skarżący wskazują we wniosku na okoliczności związane z użytkowaniem obiektu. Odpis postanowienia doręczono skarżącym w dniu 20 grudnia 2004 r.

Pismem z dnia 27 grudnia 2004 r., skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 listopada 2004 r. Twierdzą, że w wyniku tej decyzji wydano decyzję o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. Ponadto utrzymują, że wykazali niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, w postaci zmniejszenia wartości działek - "co nie powinno budzić jakichkolwiek wątpliwości". We wniesionej w dniu 18 lutego 2005 r. (data stempla pocztowego) odpowiedzi na zażalenie inwestor D. D. wniosła o oddalenie zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270); wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do § 3 tegoż artykułu, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Wykazanie okoliczności przemawiających za koniecznością wstrzymania wykonania aktu lub czynności (w tym wypadku decyzji) należy do wnioskującego. Oznacza to, że we wniosku należy uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek (wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.) w bezpośrednim następstwie wykonania zaskarżonej decyzji. Między decyzją tą a przytoczonymi przesłankami musi więc zachodzić bezpośredni związek.

W niniejszej sprawie, skarżący nie wykazali niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków mających powstać w wyniku wykonania decyzji. Pomiędzy zaskarżoną decyzją zatwierdzającą projekt budowlany zamienny a wymienionymi przez skarżących negatywnymi skutkami nie zachodzi bezpośredni związek. Decyzja ta nie uprawnia inwestora do użytkowania budynku, a tym samym nie mogą w wyniku jej wykonania nastąpić powołane przez skarżących skutki związane bezpośrednio z ewentualnym użytkowaniem budynku w sposób przez nich wskazany. Zatem skarżący nie wykazali, aby istniały przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia i dlatego, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.