Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił G. K. zmiany postanowienia referendarza sądowego z dnia 7 marca 2012 r., którym odmówiono ww. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym ustanowienia adwokata. Oceniając dane przedstawione w formularzach i nadesłanych do sprawy wyjaśnieniach Sąd uznał, że wnioskodawca nie kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu jak również brak jest podstaw do zmiany postanowienia z dnia 7 marca 2012 r. Sąd podał, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez małżonkę z tytułu emerytury w wysokości 1749,93 złotych brutto miesięcznie oraz innych dochodów skarżącego uzyskiwanych z tytułu najmu lokali i dzierżawy nieruchomości rolnej. Dochody z dzierżawy nieruchomości rolnej, działki nr [...] o pow. 3271 m ² wyniosły 1100 złotych na rok oraz części działki nr [...] o pow. 500 m² wyniosły 220 złotych za miesiąc to jest 2640 złotych na rok. Ponadto wnioskodawca uzyskuje pomoc z opieki społecznej kierowaną do lokatorów o niskich zarobkach lub eksmitowanych. Są to dopłaty do czynszów lokatorów oraz zapłata czynszu za lokatora. Dopłata za rok 2011 r. wynosiła 5148,53 złotych, zaś dopłata do czynszu za styczeń 2012 r. wyniosła 618,71 złotych. Wnioskodawca oświadczył także, że posiada oszczędności pieniężne w wysokości 9743,52 złotych, a wspólnie z żoną wydają średnio na własne utrzymanie 4190 złotych na 2/5 miesiąca, na miesiąc zaś 1676 złotych. Skarżący ponadto zaciągnął kredyt w wysokości 20582,40 złotych, który spłaca miesięcznie w wysokości 1382,40 złotych. Sąd stwierdził, iż wnioskodawca, który posiada majątek w postaci nieruchomości, oszczędności pieniężne oraz którego małżonka uzyskuje stały miesięczny dochód z tytułu wynagrodzenia za emeryturę nie sposób uznać za osobę na tyle ubogą, że konieczne jest mu przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu i kosztów sądowych, tym bardziej, iż wnioskodawca poniósł już najwyższy wydatek w postaci wpisu sądowego w kwocie 500 zł oraz w kwocie 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku. W ocenie Sądu, za negatywnym rozpoznaniem wniosku przemawiały choćby okoliczności, że wnioskodawca posiada nieruchomości, z których czerpie dochody i oszczędności pieniężne, a także stały dochód jaki uzyskuje żona. Wysokość zaciągniętych kredytów świadczy o tym, że wnioskodawca ma płynność finansową i zdolność kredytową, a ponadto spłaca zaciągnięte zobowiązania. Potwierdzają to informacje wskazane wyżej oraz fakt ponoszonych przez wnioskodawcę i jego małżonkę wydatków. Kwota emerytury małżonki wnioskodawcy wynosi 1442,46 złotych netto miesięcznie, zaś sama spłata kredytów przez wnioskodawcę wynosi 1382,40 złotych oraz małżonkę kwota 325 złotych i 87 złotych, co po podsumowaniu wynosi 1794 złotych miesięcznie. Sąd zaznaczył, iż są to wyłącznie raty spłat kredytu, brak jest uwzględnienia wydatków kosztów codziennego utrzymania oraz stałych opłat wnioskodawcy i jego małżonki.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II OZ 819/12, oddalił zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2012 r..
W dniu 29 października 2012 r. G. K. złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 grudnia 2012 r., na podstawie art. 165 w zw. art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., odmówił zmiany postanowienia WSA w warszawie z dnia 8 sierpnia 2012 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony ponownie, jeżeli nastąpiła zmiana okoliczności zarówno faktycznych, jak i prawnych, która stanowiła podstawę orzeczenia o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy. Z treści ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonego w dniu 29 października 2012 r. wynika, iż jest on powieleniem wniosku o przyznanie prawa pomocy, będącego podstawą wydania postanowienia z dnia 8 sierpnia 2012 r., poddanego kontroli Sądu II instancji. Informacje w nim zawarte są tożsame z wcześniejszym wnioskiem.
Zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Warszawie wniósł G. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Kwestia wniosku G. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata była już raz przedmiotem postanowień zarówno sądu wojewódzkiego (postanowienie z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2723/11) jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II OZ 819/12). Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował w tym przypadku przepis art. 165 p.p.s.a. i wniosek z dnia 31 października 2012 r. o przyznanie prawa pomocy potraktował jako wniosek o zmianę postanowienia WSA w Warszawie z dnia 14 grudnia 2012 r. wskutek zmiany okoliczności.
Przez pojęcie,,zmiany okoliczności sprawy" w rozumieniu art. 165 p.p.s.a. należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W przypadku postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy będzie to w szczególności pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy.
Kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 31 października 2012 r. stanowi w istocie powtórzenie argumentacji jaką zawierał wcześniejszy wniosek z dnia 11 czerwca 2012 r. Skarżący nie wskazał na nowe, w tym dotyczące jego sytuacji majątkowej, okoliczności które przemawiałyby za przyznaniem mu prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, wobec nienaruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.