Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania U. i K. C. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji wskazano, iż sytuacja majątkowa wnioskodawców i uzyskiwane dochody pozwalają im na pokrycie kosztów postępowania, a koszty związane z chorobą i rehabilitacją córki nie są tak wysokie, by uniemożliwiały skarżącym wniesienie jednorazowej opłaty z tytułu wpisu sądowego, który w niniejszej sprawie wynosi 200 zł.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli skarżący. W zażaleniu podnieśli, że nawet konieczność uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł stanowi dla nich znaczne obciążenie finansowe, biorąc pod uwagę ponoszone przez nich wydatki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.
Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.
Z oświadczenia o stanie majątkowym skarżących wynika, że łączny ich dochód wynosi miesięcznie 5000 zł brutto, przy czym kwota ta przeznaczana jest na utrzymanie trzech osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, w tym niepełnosprawnej córki. W niniejszej sprawie uznać zatem należy, że skarżący nie wykazali dostatecznie, że nie dysponują wystarczającymi środkami finansowymi na poniesienie kosztów postępowania sądowego. Prawidłowe ustalenia w tym zakresie przeprowadził Sąd I instancji.
Na uwagę zasługuje fakt, iż sytuacja majątkowa i finansowa wnioskodawców, mimo niekwestionowanych obciążeń związanych z leczeniem i rehabilitacją dziecka, nie uzasadnia uwzględnienia ich wniosku, zaś podkreślenia wymaga, iż pomoc Państwa jest instytucją wyjątkową, zatem przesłanki jej udzielenia nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający.
Należy zatem uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.