Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 9 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 241/06

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz
Rozpoznanie
w dniu 9 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2006r., sygn. akt VII SA/Wa 1435/05 o odmowie skarżącemu C. C. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od uiszczenia kosztów sądowych wydanego
Sprawa
w sprawie ze skargi Z. C. i C. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek C. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżący wraz z żoną uzyskując stały dochód z tytułu zatrudnienia w wysokości 1816,82 zł. nie spełnia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy. Faktu tego nie zmieniają podnoszone przez stronę okoliczności takie jak wydatki związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego (opłata za czynsz, światło, gaz, woda, telefon) w wysokości 720 zł., oraz inne koszty przeznaczone na leki oraz przejazdy taksówką.

Sąd podkreślił, iż strona wnosząc sprawę do Sądu winna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek dochody majątkowe, w szczególności, gdy posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za prace. Strona wnosząc sprawę do sądu winna liczyć się kosztami z tym związanymi i gromadzić środki z dochodów uzyskiwanych w dłuższym czasie.

Wskazano w skarżonym postanowieniu, iż poniesienie kosztów sądowych w wysokości 200 zł wpisu sądowego jest w zasięgu możliwości finansowych wnioskodawcy, ponieważ posiada on stały dochód. Natomiast ciężary związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego nie mogą być traktowane w sposób szczególny jako nadzwyczajne wydatki.

Zgodnie z art. 246§1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.

W ocenie Sądu taka sytuacja w sprawie niniejszej nie zachodzi.

Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie C. C. wniósł zażalenie podając, że przepis art. 246 §1 pkt. 2 ppsa nie ogranicza możliwości przyznania prawa pomocy jedynie do osób ubogich, ale mogą z tego prawa skorzystać również osoby, których wydatki związane z utrzymaniem siebie i rodziny są znaczne.

Ponadto C. C. zarzucił, że Sąd nie dokonał wnikliwej oceny jego sytuacji materialnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw

Regulacja rozdziału II ustawy ppsa określająca zasady udzielania prawa pomocy, stanowi gwarancję korzystania prawa do sądu przez osoby ubogie. W utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie stronie prawa pomocy może mieć miejsce wyjątkowo, w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie kosztów postępowania sądowego jest obiektywnie niemożliwe.

Zgodnie z art. 246§1 pkt. 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest wstanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo ocenił, że sytuacja materialna i rodzinna skarżącego, który wraz z żoną otrzymuje dochód ze świadczenia emerytalnego w wysokości 1816,82 zł. miesięcznie nie stanowi przesłanki określonej w art. 246§1 pkt.2 ppsa, wymaganej do uwzględnienia wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu I instancji uznając, iż prawo pomocy udzielane jest osobom, które z powodu trudnej sytuacji materialnej wynikającej między innymi z braku stałego źródła dochodów o odpowiedniej wysokości, nie mogłyby dochodzić swoich praw przed sądem.

Niesłuszne też są zarzuty podniesione w zażaleniu, że Sąd błędnie ocenił stan majątkowy C. C. W oparciu o wykazane we wniosku dochody Sąd I instancji stwierdził, że jest on w stanie ponieść pełne koszty postępowania. Posiadanie przez skarżącego stałego, dochodu oraz majątku prawidłowo Sąd I instancji ocenił jako brak przesłanki do przyznania prawa pomocy.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ppsa.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.