Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1156/08 w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego wymierzył temu organowi grzywnę w wysokości 2.000 zł (dwóch tysięcy złotych).
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że wydanym na podstawie art. 112 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwane dalej p.p.s.a.) postanowieniem z dnia 6 listopada 2008 r. zobowiązał Wojewodę Mazowieckiego do nadesłania, w terminie 7 dni, pod rygorem wymierzenia grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., kompletnych akt administracyjnych dotyczących decyzji Wojewody z dnia [...] kwietnia 2008 r. (znak [...]), natomiast organ nie nadesłał wymaganych akt.
Na to postanowienie Wojewoda Mazowiecki złożył zażalenie zaskarżając je w całości. W zażaleniu podkreślono, że w świetle istniejącego stanu faktycznego sprawy ukaranie grzywną jest nieuzasadnione. Zaznaczono, że żądane przez Sąd akta administracyjne są wspólne dla sprawy zawisłej przed Sądem oraz sprawy będącej przedmiotem postępowania prowadzonego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w związku z odwołaniem skarżącej od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2008 r. (znak: [...]) stwierdzającej nieważność decyzji Starosty Grodziskiego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. Podkreślono, iż Wydział Infrastruktury Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego kilkukrotnie zwracał się do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego o przesłanie wymaganych akt jednak pisma te pozostały bez odpowiedzi, co faktycznie jest równoznaczne z brakiem zgody na przekazanie żądanych dokumentów. W takiej sytuacji Wojewoda, jako organ niższego stopnia, nie posiada środków prawnych w celu wyegzekwowania od organu wyższego stopnia wymaganej przez Sąd czynności.
Powołując się na tak przytoczone podstawy żalący się wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i odstąpienie od wymierzenia grzywny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 112 p.p.s.a. w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu podjętego w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przepisy art. 55 § 1 i 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Natomiast w świetle art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono ma obowiązek przekazać do Sądu całość akt administracyjnych wraz z odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia.
Wskazany wyżej art. 112 p.p.s.a. stosuje się w przypadku uchylania się organu do zastosowania do postanowień sądu wydanych w toku postępowania sądowego, gdy organ ten świadomie nie stosuje się do postanowienia sądu. Podkreślenia wymaga, że sformułowanie zawarte w tym przepisie nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w powyższym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco – restrykcyjny (podobnie jak ma to miejsce w przypadku grzywny przewidzianej w art. 55 § 1 p.p.s.a.). Należy zaznaczyć, iż jedyną materialno-prawną przesłanką ukarania organu grzywną jest niezastosowanie się do postanowień sądu. Natomiast ocena, czy zachodzi konieczność wymierzenia grzywny pozostawiona jest wyłącznie uznaniu Sądu.
Zważywszy, że w niniejszej sprawie wymieniona przesłanka zastosowania grzywny została spełniona, nie można stwierdzić, aby Sąd I instancji, poprzez wymierzenie grzywny organowi, naruszył jakiekolwiek przepisy prawa, co pozwoliłoby na uwzględnienie zażalenia
Należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie powodem ukarania organu grzywną było niezastosowanie się organu do zobowiązania do nadesłania kompletnych akt administracyjnych, których do dnia wydania zaskarżonego postanowienia mimo wielokrotnych wezwań Sądu nie dostarczono. To, jakie przyczyny spowodowały niewykonanie postanowienia i jak w niniejszej sprawie nieprzekazanie akt sądowi, pozostaje bez znaczenia w kwestii samego wymierzenia grzywny, ale powinno mieć wpływ na jej wysokość.
Nie można też przyjąć jak chce żalący się, iż organ podejmował aktywnie wszystkie przewidziane prawem czynności na rzecz nadesłania akt administracyjnych w niniejszej sprawie, ponieważ przez wiele miesięcy zaledwie dwukrotnie (i to w reakcji na kolejne ponaglające pisma Sądu) Wojewoda Mazowiecki zwracał się o wypożyczenie akt przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (nie sporządzając nawet poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii omawianych akt). Z tego też względu rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji należy uznać za prawidłowe.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.