Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 lipca 2004 r., sygn. akt 7/IV SA 4752/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. i A. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia 9 października 2004 r.([...]) o umorzeniu postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 25 czerwca 2002 r. ([...])orzekającej o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy Lesznowola z dnia 17 czerwca 1997 r. ([...]) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zespołów domów jednorodzinnych.
W dniu 7 lipca 2004 r., po zamknięciu rozprawy, na której skarżący byli obecni, złożyli oni wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w związku z zamiarem wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącym w dniu 16 sierpnia 2004 r.
W dniu 15 września 2004 r. do Sądu wpłynęło pismo K. i A. B. z a 14 września 2004 r., w którym skarżący twierdzą, że nie mogą zastosować się do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) z powodu "zbyt wysokich kosztów oraz ilości spraw w Sądzie, które wynikły w związku z decyzjami Urzędu Gminy Lesznowola". Wraz z powyższym pismem K. i A. B. wnieśli sporządzoną osobiście skargę kasacyjną.
Postanowieniem z dnia 22 września 2004 r., sygn. akt 7 IV SA 4752/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną K. i A. B. z powodu jej niedopuszczalności, stwierdzając, iż skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący zostali na rozprawie prawidłowo pouczeni o trybie i terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, a także o możliwości ubiegania się o prawo pomocy; a pomimo to wnieśli osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. Odpis postanowienia Sądu z dnia 22 września 2004 r. doręczono skarżącym w dniu 18 października 2004 r.
Na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej K. i A. B. wnieśli w dniu 25 października 2004 r. (data stempla pocztowego) zażalenie. Zażalenie to zostało odrzucone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 listopada 2004 r., sygn. akt 7/IV SA 4752/02, z uwagi na niespełnienie wymogu sporządzenia przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Odpis postanowienia doręczono skarżącym w dniu 13 grudnia 2004 r.
Pismem z dnia 18 grudnia 2004 r. K.i A. B. wnieśli zażalenie na postanowienie o odrzuceniu ich zażalenia i następnie na wezwanie Sądu z dnia 6 stycznia 2005 r. uiścili opłatę od zażalenia w kwocie 100 zł.
W zażaleniu tym podnieśli szereg zarzutów, odnoszących się do postępowania administracyjnego, akcentując m.in. bezzasadność ich zdaniem wymuszania przez Sąd, aby skargi kasacyjne i zażalenia były opracowywane przez profesjonalnego pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. (z wyjątkami nie mającymi znaczenia przy rozpatrywaniu tej sprawy); skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten ma zapewnić odpowiednią formę i treść wnoszonej skargi kasacyjnej, która jest pismem podlegającym szczególnemu rygorowi formalnemu. Stosownie do powyższego przepisu sporządzenie jej przez adwokata lub radcę prawnego jest warunkiem niezbędnym, decydującym o dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a.; wojewódzki sąd administracyjny odrzuci skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełnił w terminie.
Te same wymogi, co do obowiązku sporządzenia pisma przez adwokata lub radcę prawnego dotyczą zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej (art. 194 § 4 p.p.s.a.). W związku z tym, sporządzenie osobiście zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powoduje te same skutki prawne, w postaci uznania zażalenia za niedopuszczalne.
Z powodu konieczności sporządzenia tych szczególnych pism przez fachowego pełnomocnika, strona, która nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika może wnieść wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z akt sprawy, skarżący byli obecni na rozprawie, na której Sąd oddalił ich skargę i zostali pouczeni o możliwości ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Ponadto, wraz z doręczeniem odpisu postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej (karta 59) skarżący zostali na piśmie pouczeni o konieczności sporządzenia zażalenia na to postanowienie przez adwokata lub radcę prawnego oraz o możliwości ubiegania się o prawo pomocy. Pomimo tego pouczenia skarżący nie złożyli takiego wniosku.
W tym stanie rzeczy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2004 r. o odrzuceniu sporządzonego osobiście przez skarżących zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest zgodne z prawem. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia jest wolne od wpisu (art. 220 § 4 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.