Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. Pani D. W., M. W., M. W., i J. W. (dalej jako skarżący) wnieśli skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Trzebnicy z dnia [...] września 2012 r. nr [...], znak: [...].
W skierowanym do Sądu piśmie z dnia [...] września 2014 r. skarżący ustosunkowali się do odpowiedzi na skargę udzieloną przez skarżony organ. Do pisma dołączyli załączniki.
Zarządzeniem z dnia 26 września 2014 r. skarżący zostali wezwani do nadesłania czterech odpisów pisma z dnia [...] września 2014 r. wraz z załącznikami, celem doręczenia ich zaskarżonemu organowi oraz uczestnikom postępowania - w terminie 7 dni, pod rygorem z art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.).
W piśmie z dnia [...] października 2014 r. skarżący złożyli zażalenie na powyższe zarządzenie z dnia 26 września 2014 r.
Pomimo tego w dniu [...] października 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący nadesłali wymagane przez Sąd odpisy pisma z dnia [...] września 2014 r. wraz z załącznikami.
Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2014 r. wezwano skarżących do wskazania, czy w związku z nadesłaniem odpisów pisma podtrzymują zażalenie na zarządzenie z dnia 26 września 2014 r. - w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że podtrzymują powyższe zażalenie. Skarżący w piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. oświadczyli, że podtrzymują zażalenie na zarządzenie z dnia 26 września 2014 r.
Postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r. WSA w Warszawie odrzucił zażalenie skarżących na zarządzenie z dnia 26 września 2014 r., którym skarżący zostali wezwani do nadesłania czterech odpisów pisma z dnia [...] września 2014 r. wraz z załącznikami, w celu doręczenia ich zaskarżonemu organowi oraz uczestnikom postępowania.
Sąd wskazał, na wynikający z art. 47 § 1 P.p.s.a. obowiązek stron dołączania do kierowanych przez nie pism odpisów tego pisma oraz odpisów jego załączników dla doręczenia ich stronom, a także gdy w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Dalej Sąd przywołał treść art. 49 § 1 P.p.s.a., mówiącego o konieczności usuwania braków formalnych pism przez strony na wezwanie przewodniczącego pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli natomiast strona nie uzupełni lub nie poprawi pisma w terminie, przewodniczący zarządzi pozostawienie tego pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (§ 2 art. 49 P.p.s.a.).
Sąd podkreślił, że zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia, czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne.
W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał, że zarządzenie z dnia 26 września 2014 r. wzywające skarżących do nadesłania odpisów pisma z dnia [...] września 2014 r. nie podlegało zaskarżeniu. Zatem złożone zażalenie było niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu. Sąd I instancji zauważył, że na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a., dopiero na wydane zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania przysługuje stronie zażalenie. Sąd zwrócił uwagę, że skarżący – w zakreślonym przez Sąd siedmiodniowym terminie - nadesłali wymagane odpisy pisma z dnia [...] września 2014 r. wraz z załącznikami.
W dniu [...] marca 2015 r. skarżący złożyli zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Warszawie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie bądź zmianę bowiem ich zdaniem jest ono niesprawiedliwe i narusza prawo.
Skarżący podnieśli, że organ przesyłając dokumenty do Sądu nie przekazał całej dokumentacji związanej ze sprawą i to skarżący wbrew prawu zostali obciążeni obowiązkami organu. Ponadto wskazali na wady w prowadzonym przez organy postępowaniu administracyjnym. Skarżący twierdzą, że są nękani i dyskryminowani przez Sąd bowiem kserowanie dokumentów, które były i są w posiadaniu organu to dla nich duży wydatek i nikt im tych kosztów nie zwraca. Według nich to organ ma obowiązek przekazać komplet dokumentów dotyczących sprawy, a nie skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Stosownie do § 2 tego artykułu odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
Braki formalne pisma należy uzupełniać tak by można było nadać pismu bieg i by mogło ono wywierać określone skutki. W tym celu ustawodawca wprowadził zapis w art. 49 § 1 P.p.s.a., według którego jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Zatem jeżeli w sprawie występują inne strony to składając pismo do sądu należy dostarczyć odpowiednią ilość odpisów tego pisma i jego załączników w formie prawem przewidzianej. Brak w tym zakresie podlega konwalidacji przez stronę poprzez nadesłanie w określonym terminie na wezwanie Przewodniczącego określonej ilości odpisów tego pisma. Brak reakcji powoduje, że, stosownie do art. 49 § 2 P.p.s.a., takiemu pismu nie można nadać dalszego biegu i pismo to pozostawia się bez rozpoznania o czym stwierdza w zarządzeniu przewodniczący. Zarządzenie takie podlega zaskarżeniu zażaleniem. Z kolei pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia (§ 3).
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Sąd I instancji postąpił prawidłowo wzywając skarżących zarządzeniem z dnia 26 września 2014 r. do złożenia 4 odpisów pisma z dnia [...] września 2014 r. w celu doręczenie go pozostałym stronom i uczestnikom postępowania.
Wbrew temu co twierdzą skarżący Sądowi w istocie nie chodziło o dostarczenie dokumentów z postępowania administracyjnego w zastępstwie za skarżony organ. Po prostu Sąd poprosił o dostarczenie odpowiedniej ilości pism wraz z załącznikami. Okoliczności, że załączniki do tego pisma odnosiły się do postępowania przed organami nie należało utożsamiać, jak uczynili to skarżący, z nieprzekazaniem do Sądu dokumentów sprawy przez organ w myśl art. 54 § 2 P.p.s.a. Kompletne akta administracyjne zostały przekazane wraz ze skargą.
Stosownie do wyżej powołanych przepisów strona powinna na wezwanie Przewodniczącego przekazać odpisy pisma dla pozostałych stron postępowania. Uchybienie w tym zakresie skutkuje pozostawieniem pisma bez rozpoznania o czym stwierdza się zarządzeniem, na które przysługuje zażalenie.
W sytuacji kiedy Przewodniczący nie wydaje zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania strona traci podstawę do złożenia zażalenia, bowiem nie istnieje jego przedmiot. W niniejszej sprawie właśnie to spowodowało, że Sąd I instancji postanowił odrzucić zażalenie skarżących na zarządzenie z dnia 26 września 2014 r. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji w tym zarządzeniu zobowiązano skarżących do nadesłania odpisów pisma z [...] września 2014 r. Odpisy te zostały doręczone przy piśmie z dnia [...] października 2014 r. (k. 101). Wobec tego zapytano skarżących, czy nadal podtrzymują zażalenie na zarządzenie z dnia 26 września 2014 r. Odpowiedź twierdząca (k. 111) spowodowała, że Sąd rozpatrzył zażalenie na zarządzenie i postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r. odrzucił je bowiem na przedmiotowe zarządzenie nie przysługiwało zażalenie.
Słusznie wskazał Sąd I instancji, że zażalenie mogło zostać merytorycznie rozpoznane gdyby Przewodniczący wydał zarządzenie o pozostawieniu pisma z dnia [...] września 2014 r. bez rozpoznania. Jednak doręczenie odpisów przez skarżących w terminie wykluczyło taką możliwość i wydanie zarządzenia w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe.
Prawidłowo wskazał Sąd I instancji, że wniesienie zażalenia na zarządzenie z dnia 26 września 2014 r. nie mogło odnieść skutku bowiem na tego rodzaju zarządzenie przepisy P.p.s.a. nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia (art. 194 w zw. z art. 198 P.p.s.a.). Zażalenie było dopuszczalne jedynie gdyby Przewodniczący wydał zarządzenie o pozostawieniu pisma z [...] września 2014 r. bez rozpoznania jednak nie było podstaw do wydania takiego zarządzenia.
W ocenie NSA twierdzenia skarżących o wadach postępowania administracyjnego, czy też konieczność ponoszenia kosztów sporządzenia kserokopii na potrzeby dostarczenia odpowiedniej ilości odpisów pisma i jego załączników nie podważają legalności zaskarżonego postanowienia i nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty skarżących za bezzasadne i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.