Postanowienie NSA z 24 marca 2010 r., II OZ 243/10

Wydany

24 marca 2010 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2009 r., VII SA/Wa 1114/07, o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w osobach: Leszka Kamińskiego, Bogusława Cieśli, Małgorzaty Miron, Haliny Kuśmirek, Elżbiety Zielińskiej-Śpiewak, Agnieszki Wilczewskiej-Rzepeckiej, Marioli Kowalskiej.

Skład

Sędzia NSA Wiesław Kisiel

Sprawa

w sprawie ze skargi D. W., M. W. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 października 2009 r., VII SA/Wa 1114/07, oddalił wniosek D. W., M. W. i M. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w osobach: Leszka Kamińskiego, Bogusława Cieśli, Małgorzaty Miron, Haliny Kuśmirek, Elżbiety Zielińskiej-Śpiewak, Agnieszki Wilczewskiej-Rzepeckiej, M. Kowalskiej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismami z dnia 12 października 2009 r. D. i M. W. złożyli wniosek o wyłączenie wskazanych wyżej sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od orzekania w przedmiotowej sprawie, zarzucając sędziom stronniczość, ubezwłasnowolnienie, pozbawienie prawa do dokumentów, prawa do obrony.

W ocenie Sądu I. instancji przedmiotowy wniosek nie obejmuje swoim zakresem przyczyn wyłączenia sędziego wskazanych w art.18 i art.19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., dalej P.p.s.a.). Nie uzasadnia wniosku o wyłączenie sędziego merytoryczna jego praca, w tym wydawanie orzeczeń sądowych w innych sprawach administracyjnych. Jak wynika z oświadczeń odebranych od sędziów nie istnieją żadne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w przedmiotowej sprawie (art.18 i art.19 P.p.s.a.). Skarżący nie wskazali przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. W. i M. W. podnosząc argumenty tożsame z argumentami wniosku o wyłączenie sędziów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową prawidłowego rozpoznania sprawy. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych, sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami na temat bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Dlatego wyłączenie sędziego następuje nie tylko z mocy samego prawa (art.18 § 1 P.p.s.a.), ale również wówczas, jeżeli istniejące okoliczności mogą wywołać wątpliwości na temat bezstronności sędziego (art.19 P.p.s.a.).

Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak wynika z wyjaśnień zawartych w oświadczeniach złożonych przez Sędziów brak jest podstaw do wyłączenia Ich od rozpoznawania sprawy z mocy ustawy (art.18 § 1 P.p.s.a.) jak również nie zachodzą przyczyny wyłączenia wskazane w art.19 P.p.s.a. Skarżący nie wykazali ani we wniosku, ani w zażaleniu, aby w sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność powyższych oświadczeń.

Sam fakt, iż strona podnosi zarzuty dotyczące nieprawidłowości w wykonywaniu przez sędziego swych obowiązków, w myśl art.19 P.p.s.a. nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego. Skarżący nie uprawdopodobnili, że zachodzą między nim a wskazanymi Sędziami WSA w Warszawie takie stosunki, które powodują wyłączenie tych Sędziów od orzekania w niniejszej sprawie. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżących o braku bezstronności Sędziów.

W okolicznościach niniejszej sprawy oraz wobec złożonych oświadczeń uznać należy, że nie zaszły podstawy do wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.