Postanowienie NSA z 14 marca 2018 r., II OZ 243/18

Wydany

14 marca 2018 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 555/17 o odrzuceniu skargi

Skład

Sędzia NSA Paweł Miładowski przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi M. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. D. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", ponieważ skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi przez nadesłanie wymaganej ilości odpisów skargi (14 egzemplarzy), do których był wzywany przez Sąd.

Zażalenie na ww. postanowienie wniósł M. D., podnosząc, że w wezwaniu Sąd nie pouczył go na jaki adres powinno nastąpić zaadresowanie przesyłki zawierającej odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. W ocenie skarżącego, Sąd nie wywiązał się z obowiązku informowania stron postępowania, o jakim mowa w art. 6 p.p.s.a. (skarżący nie miał ustanowionego profesjonalnego pełnomocnika). Doszło też do naruszenia art. 7 p.p.s.a. przez prowadzenie postępowania pomimo istnienia przesłanki do odrzucenia skargi.

W odpowiedziach na zażalenie W. N. oraz G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wnieśli o oddalenie zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.

Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie. Poza tym w zażaleniu skarżący nie kwestionuje, że nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie. Jedynie stoi na stanowisku, że w wezwaniu Sąd nie zawarł pouczenia na jaki adres skarżący powinien nadać przesyłkę celem uzupełnienia braków formalnych skargi. Na uwagę jednak zasługuje, że w nagłówku wezwania Sąd wskazał dokładny swój adres. Nie można zatem uznać aby Sąd nie wskazał skarżącemu adresu na jaki należy nadać przesyłkę. Nie można tym samym doszukać się naruszenia art. 6 p.p.s.a. skoro w normalnym obrocie korespondencji odbiorca przesyłki powinien odpowiedzieć nadawcy na wskazany przez owego nadawcę (w tej sprawie Sąd) adres. Pomimo tego skarżący zaadresował przesyłkę do organu, a więc na nieprawidłowy adres.

W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ponieważ nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie powinno skutkować odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny. Dla tej oceny nie ma zaś w ogóle znaczenia argumentacja zażalenia odnosząca się do naruszenia art. 7 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.