Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. N. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 18 marca 2005 r. Od wyroku tego pełnomocnik skarżącego radca prawny M. G. wniósł w dniu 9 grudnia 2005 r. skargę kasacyjną.
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną A. N.. Stosownie do art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi kasacyjnej, pobiera się wpis. W sprawie niniejszej wpis ten określony w oparciu o § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2139) jest wpisem stałym w wysokości 100 zł. Zgodnie natomiast z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wskazując na powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniesioną przez radcę prawnego M. G. skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 21 października 2005 r., od której nie została uiszczona należna opłata.
We wniesionym w dniu 30 stycznia 2006 r. zażaleniu pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie przepisów art. 49 § 1, 87 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez ich niezastosowanie oraz
Sygn. akt II OZ 244/06 art. 178, 220 § 3, 221 i 230 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez ich niewłaściwe zastosowanie. Uzasadniając zarzuty, pełnomocnik skarżącego podniósł, iż przepisy dotyczące sposobu uiszczania wpisu są niespójne, a ponadto nie można zgodzić się z taką interpretacją tych przepisów, która prowadzi do ograniczenia zagwarantowanego w Konstytucji RP prawa strony do sądu. W zażaleniu wywiedziono zatem, iż pełnomocnik skarżącego powinien zostać wezwany, w oparciu o § 5 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, bądź też w oparciu o art. 49 § 1 powoływanej ustawy, wezwany do uzupełnienia braków formalnych pisma.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wymogi ustawowe dotyczące skargi kasacyjnej, która jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia, obejmują między innymi sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkami, które nie mają znaczenia dla rozpoznawanej sprawy (art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie natomiast do art. 221 tej ustawy, jak wskazał także Sąd I instancji pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna stosownie do przepisu § 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega wpisowi stałemu w wysokości 100 zł. i w takiej wysokości wpis powinien zostać uiszczony, przy czym w świetle art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak było podstaw do
Sygn. akt II OZ 244/06 wzywania pełnomocnika do uiszczenia wpisu. Należy zwrócić uwagę, że w dniu 7 marca 2006 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł (sygn.. akt SK 11/05) o niezgodności § 5 ust 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi o niezgodności z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z art. 2 Konstytucji RP, nie zmienia to jednak rygorystycznego brzmienia art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nakazującego odrzucanie podlegających opłacie stałej pism, wnoszonych przez profesjonalnych pełnomocników.
Nie można więc zgodzić się z prezentowanym w zażaleniu poglądem, iż art. 49 §1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obligował Sąd do wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma. Przepis ten nakazuje wezwanie strony do uzupełnienia baków formalnych pisma, o ile ustawa nie stanowi inaczej. W odniesieniu natomiast do pism wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika, ustawa zawiera właśnie odrębną regulację, która nie zakłada możliwości wzywania pełnomocnika do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej (art. 221 ustawy).
W takim stanie rzeczy należy uznać, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.