Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 21 maja 2009 r., VII SA/Wa 1114/07, poinformował skarżącą D. W. o wysokości opłaty kancelaryjnej z tytułu wydania odpisów i kserokopii sentencji oraz uzasadnienia wyroku.
D. W., M. W., M. W. i J. W. wnieśli zażalenie na powyższe zarządzenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie (art.194 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Przepisy o zażaleniu stosuje się do zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (art.198 P.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie skarżący wnieśli zażalenie na zarządzenie przewodniczącego informujące o wysokości opłaty kancelaryjnej. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje zażalenia na zarządzenie w takim przedmiocie, należy więc je uznać za niedopuszczalne. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych przypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeżeli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne.
W tej sytuacji Sąd I. Instancji mógł odrzucić wniesione zażalenie, ale skoro wpłynęło ono Naczelnego Sądu Administracyjnego, to Sąd ten odrzucił je na podstawie art.180 w zw. z art.197 § 2 i art.198 P.p.s.a.