Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 22 czerwca 2017 r. oddalił skargę Janusza Grabowskiego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia [...] grudnia 2016 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.
W dniu 31 października 2017 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia. W motywach wniosku o przywrócenie terminu jego autor podkreślił, iż nie wiedział o wyznaczonym na dzień 22 czerwca 2017 r. terminie rozprawy, zatem nie miał wiedzy o fakcie wydania w tej dacie wyroku oddalającego skargę. Pełnomocnik nie otrzymał żadnej informacji o awizowaniu przesyłki listowej zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy. Na tej podstawie autor wniosku wskazał, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, miało miejsce bez jego winy, zatem wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 30 listopada 2017 r. na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") oddalił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wryoku.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 22 czerwca 2017 r. skierowane do pełnomocnika skarżącego zostało wysłane w dniu 18 maja 2017 r. Zawiadomienie to, po dwukrotnej awizacji (w dniu 24 maja i 1 czerwca 2017 r.), zostało zwrócone do nadawcy, a mocą zarządzenia z dnia 19 czerwca 2017 r. zostało uznane za doręczone z dniem 7 czerwca 2017 r. W dniu 22 czerwca 2017 roku odbyła się rozprawa, po której Sąd ogłosił wyrok oddalający skargę. Sąd podkreślił, że jako usprawiedliwienie uchybienia terminu pełnomocnik skarżącego wskazał, iż nie miał informacji o awizowaniu przesyłki zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy, zatem nie miał wiedzy o rozprawie wyznaczonej na dzień 22 czerwca 2017 roku. Argumentacji tej nie podzielił Sąd, bowiem na awizowanej przesyłce widnieją adnotacje o terminach jej awizowania (w dniu 24 maja i 1 czerwca 2017.).
Adnotacje te są opatrzone pieczęcią z datownikiem doręczyciela, a wobec braku podjęcia awizowanej przesyłki, doręczyciel zwrócił ją do nadawcy. Przesyłka została uznana za doręczoną z dniem 7 czerwca 2017 r., bowiem była skierowana na prawidłowy adres i była nieskutecznie dwukrotnie awizowana. Dlatego też zdaniem Sądu, okoliczności powołane przez autora wniosku o przywrócenie terminu nie potwierdzają, że uchybienie terminu nie było zawinione. Z tego powodu wniosek o przywrócenie terminu nie zasługiwał na uwzględnienie.
Pełnomocnik J. G. pismem z dnia 18 grudnia 2017 r. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 30 listopada 2017 r. zarzucając mu naruszenie art. 87 § 2 p.p.s.a.
W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącego podniósł, że nie otrzymał żadnego awizo zawiadomienia o terminie rozprawy. Podkreślił, że skierował do Poczty Polskiej skargę na placówkę pocztową przy ul. [...] w K. oraz reklamację z dnia 25 października 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z wystąpieniem czterech przesłanek łącznie, takich jak: złożenie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do złożenia tego rodzaju wniosku, uprawdopodobnienie braku winy w niedokonaniu czynności procesowej w przewidzianym terminie oraz jednoczesne dokonanie czynności procesowej. Wbrew zarzutom zażalenia Sąd Wojewódzki prawidłowo ocenił, że okoliczności przedstawione przez skarżącego nie uprawdopodabniają braku jego winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Istotne w okolicznościach niniejszej sprawy jest bowiem to, że zawiadomienie o terminie rozprawy zostało przesłane na adres pełnomocnika skarżącego.
W myśl art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma osobiście lub w sposób zastępczy, pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Ustawodawca ustanowił zatem domniemanie prawne doręczenia pisma, o ile zostaną spełnione warunki w przepisie tym przewidziane. Jak wynika z treści znajdującej się w aktach sprawy koperty zawierającej przedmiotowe zawiadomienie o terminie rozprawy przesyłka została dwukrotnie awizowana: w dniu 24 maja 2017 r. i w dniu 1 czerwca 2017 r. Domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 p.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością.
Tymczasem pełnomocnik ani we wniosku, ani w zażaleniu nie wskazał okoliczności mogących podważyć skuteczność doręczenia przesyłki sądowej w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. Samo złożenie reklamacji do urzędu Poczty Polskiej nie jest wystarczające, aby podważyć wiarygodność dokumentu jakim jest druk zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz adnotacji na kopercie potwierdzających awizowanie przesyłki. O ile w dacie składania wniosku pełnomocnik mógł nie mieć jeszcze odpowiedzi na złożoną skargę i reklamację, to jednak w zażaleniu powinien podać informację co do stanowiska Poczty Polskiej. W rezultacie pełnomocnik nie uprawdopodobnił tego, że nieodebranie faktyczne korespondencji nastąpiło bez jego winy. Zaznaczyć trzeba, że z adnotacji opatrzonej pieczęcią z datownikiem doręczyciela wynika, że przesyłkę awizowano 24.05.2017. r. z przyczyny "adresat nieobecny". W takim stanie sprawy należało przyjąć, że nie doszło do wzruszenia prawidłowości doręczenia zastępczego.
Należy podkreślić, że okoliczności faktyczne przywołane szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, mające oparcie m.in. w dokumencie urzędowym jakim jest druk potwierdzenia odbioru, potwierdzają skuteczność doręczenia przesyłki zawierającej zawiadomienie o rozprawie, dokonanego w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a.
Tym samym nie było podstaw aby uznać, że uchybienie terminu przewidzianego na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez winy pełnomocnika.
W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 listopada 2017 r. odpowiada prawu.
Mają powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.